Yabancı dil olarak İngilizce öğretiminde öğretmenlerin kültürlerarası iletişim yeterliliğine ilişkin inanç, algıları ve bildirilen sınıf uygulamaları

Küresel bir dil olarak İngilizce, günümüzün ana iletişim araçlarından biridir ve Birleşik Krallık ve ABD gibi yakın çevreden konuşmacıların tek mülkiyeti olmaktan birçok kişi tarafından öğretilip öğrenilmesine kadar geniş bir şekilde yayılmıştır. Bu nedenle, kültürler arası etkileşimde anlayışı geliştirmede ve insanlar arasında hoşgörüyü teşvik etmede kültürlerarası iletişimsel yeterliliğin rolü paha biçilmezdir. Bu nedenle, bu çalışma, öğretmenlerin Türkiye'deki İngilizce öğretiminde kültürlerarası iletişimsel yeterlik konusundaki bilgi ve inançlarını ve inançlarının sınıf uygulamalarını nasıl etkilediğini keşfetmeyi amaçlamıştır. Veriler, Türkiye'deki özel okullarda çalışan yabancı ve Türk EFL (yabancı dil olarak İngilizce öğretimi) öğretmenlerinden nicel (anket) ve nitel (yarı yapılandırılmış görüşme) yöntemlerle toplanmıştır. Nicel veriler betimsel istatistiksel yöntem kullanılarak analiz edilirken nitel veriler tematik yöntemle analiz edilmiştir. Bulgular, Türkiye'deki hem Türk hem de yabancı İngilizce öğretmenlerinin kültürlerarası iletişim yeterliliğine yönelik olumlu algılara ve eğilimlere sahip olduklarını ve empati, hoşgörü, açıklık gibi diğer kültürleri takdir etmeyi teşvik eden etkinlikleri derslerine dahil ettiklerini göstermektedir. Bununla birlikte, bazı faktörler tarafından ise sınırlandırıldığı ortaya çıkmıştır. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, önceki araştırmaları desteklemekte ve yabancı dil eğitiminde kültürlerarası iletişimsel yeterlilik ile ilgili araştırmaya katkı sağlamaktadır. Anahtar kelimeler: Kültürlerarası iletişimsel yeterlilik, yabancı dil olarak İngilizce, öğretmen inançları ve algıları, sınıf uygulamaları.