Empati ve iş doyumunun hemşirelik mesleğinin hizmet kalitesine etkisi

Bu tez çalışması, empati ve iş doyumu arasındaki ilişkileri ortaya koymak için yapılmıştır. Bu çalışmada sağlık ekibinin en önemli üyelerinden birisi olan hemşirelerin, empatik düzeylerinin yüksek olması gereği üzerinde de durulmuştur. Hemşirelerin, hemşire-hasta, hemşire-hasta yakını, hemşire-hekim gibi birçok kişiyle sürekli iletişim içerisinde olması beraberinde çatışmaları ve işe bağlı stresi de tetiklemektedir. Bunun sonucunda iş doyumu da olumsuz etkilenmektedir. İletişimde kurulan empatik eğilim düzeyi ile kişiler arası ilişkiler arasında olumlu bir ilişki vardır. Çalışma ortamında iletişimin olumlu olması olumsuz koşullara rağmen iş doyumunu da artıracaktır. İyi bir iş doyumu için empatik eğilim düzeyinin de yüksek olması gerekmektedir. Bu düşünce, çalışmanın temel hareket noktasını oluşturmaktadır. Bu çalışmada kuramsal yöntem izlenmiştir. Kişisel deneyimlerden de yararlanılmıştır. Çalışma ana hatlarıyla üç bölümden oluşmaktadır; ilk iki bölümde empati ve iş doyumu kavramları incelenirken son kısımda bunların arasındaki ilişki tartışılacaktır. Kaynak olarak basılı eserlerden, araştırmalardan, makalelerden, tezlerden, internet kaynaklarından ve kişisel deneyimlerden yararlanılmıştır.Çalışmanın sonucunda empatik eğilim ve iş doyumu arasında önemli fakat bireysel ve çevresel faktörlere göre farklılıklar gösteren bir ilişki görülmüştür. Temel olarak empatik becerisi yüksek olan kişilerde olumsuz koşullara rağmen iyi bir iş doyumu sağlanmaktadır. Bu nedenle empatik eğilimi artıracak eğitimlerin gerek öğrencilik döneminde gerekse çalışma hayatında verilmesi önemlidir.