Entegre raporlama kılavuz ilkelerine bağlılık seviyesinin değerlendirilmesi: Finansal hizmet sektöründe bir araştırma

İşletmeler, faaliyetleri sonucunda ortaya çıkan bilgileri raporlar aracılığıyla bilgi kullanıcılarına sunmaktadır. Bu bilgiler finansal ve finansal olmayan niteliğe sahiptir ve finansal raporlar, çevresel raporlar ve sürdürülebilirlik raporları vasıtasıyla bilgi kullanıcılarına iletilmektedir. Bu raporların her biri ayrı ayrı hazırlanmaktadır ve farklı kesimlere hitap etmektedir. Ancak 2008 yılından itibaren küreselleşme olgusu ve finansal krizler gibi etkenler nedeniyle işletmelerin iş yapma ve raporlama alışkanlıkları değişmeye başlamıştır. Paydaşlar işletmelere uzun vadede değer yaratma hakkında daha fazla bilgi ve daha fazla şeffaf olma konusunda çağrıda bulunmuşlardır. Bu çağrılara cevap olarak birçok kurum ve kuruluş çalışmalar yapmaya başlamıştır ve bu çalışmalar sonucunda kurumsal raporlamanın son halkası olan entegre raporlama ortaya çıkmıştır. Uluslararası Entegre Raporlama Konseyi tarafından kapsamlı bir şekilde geliştirilen ve tanıtılan entegre raporlama finansal bilgi ve finansal olmayan bilgiyi ilişkili bir şekilde sunmaktadır. Bu çalışmanın amacı kurumsal raporlamada yeni bir yaklaşım olan entegre raporlama girişimini benimsemiş, finansal hizmet sektöründe faaliyet gösteren şirketlerin entegre raporlama kılavuz ilkelerine bağlılık seviyesini analiz etmektir. Bu kapsamda entegre raporlama veri tabanında finansal hizmet sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin yayınladıkları entegre raporlar, entegre raporun kılavuz ilkelerine göre değerlendirilerek içerik analizi yapılmış ve entegre rapor uyum skorları oluşturulmuştur. Bu sayede kılavuz ilkelere bağlılık düzeyi, hangi ilkelerin ne sıklıkla kullanıldığı, finansal hizmet sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin entegre raporlamadaki genel eğilimleri belirlenmiş, oluşan entegre uyum skorlarının kârlılık oranlarıyla ilişkisi incelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Entegre Raporlama, Değer Yaratma, Kılavuz İlkeler