Ergenlerde kendine zarar verme davranışı ile öfke kontrolü ve dürtü kontrolü arasındaki ilişki

Bu araştırmada ergenlerde kendine zarar verme davranışı ile öfke kontrolü ve dürtü kontrolü arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırma anket yöntemi ile yüz yüze gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Türkiye'nin Bursa ilinin İznik ilçesindeki bir grup ergen bireyden oluşmaktadır. Katılımcıların kendine zarar verme davranışı, öfke kontrolü ve dürtü kontrolü puanlarını belirlemek amacıyla Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (KZVDDE) ve Sürekli Öfke ve Öfke Tarzı İfade Ölçeği (SÖÖTÖ) ve Türkçe uyarlaması Tamam (2013) ve arkadaşları tarafından yapılmış Barratt Dürtüsellik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgularında Barratt ile SÖÖTÖ korelasyonunda Pearson, Barratt ile KZVD ve KZVD ile SÖÖTÖ korelasyonunda Spearman Korelasyon testi uygulandı. Spearman korelasyon analizine göre KZVD skorları ile Barratt, KZVD ve SÖÖTÖ skorları arasında pozitif yönlü zayıf ilişki tespit edilmiştir (Sırası ile r=0,384, 0,169; p<0,001). Pearson korelasyon analizine göre Barratt skorları ile SÖÖTÖ skorları arasında pozitif yönlü zayıf ilişki olduğu saptanmıştır (r=0,367; p<0,001). Araştırmada ergenlerde kendine zarar verme davranışı ile öfke kontrolü ve dürtü kontrolü arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki bulunmuştur. Kendine zarar verme davranışı ile cinsiyet, anne ve baba eğitim durumu, anne ve baba birlikteliği, bir hekim tarafından konulan tanı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmada öfke kontrolü ve dürtü kontrolü arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki bulunmuştur. Bu dönemde ergenlere öfke kontrolü ve dürtü kontrolünü sağlayabilmeleri için psikoeğitimlerin verilmesinin ve kendine zarar verme davranışını önleyici çalışmaların yapılmasının önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kendine Zarar Verme Davranışı, Öfke Kontrolü, Dürtü Kontrolü, Ergenlik Dönemi