Theses supervised by Prof. Dr. Ayten Erdoğan

44 theses · Feyziye Schools Foundation Işık University, İstanbul Gelişim University

Master'sOpen AccessTR

Bir grup ergenin toplumsal cinsiyet algılarının sosyodemografik özelliklere göre değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yaşları 12 ile 17 arasında değişen İstanbul‟da yaşamakta olan bir grup ergenin toplumsal cinsiyet algılarının cinsiyet, yaş, doğum yeri, ekonomik durum, anne babanın eğitim durumu, medeni hali ve çalışma durumu gibi birtakım sosyodemografik özellikleri ile ilişkilerini analiz etmektir. Yöntem: Toplamda 100 katılımcının bulunduğu bu çalışmanın örneklemini Balıklı Rum Vakfı Hastanesi kliniklerine başvuran bireyler oluşturmaktadır. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerini değerlendirmek adına araştırmacı tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış Sosyodemografik Veri Formu, toplumsal cinsiyet algılarını ve toplumsal cinsiyet rollerini değerlendirmek adına Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği ve Bem Cinsiyet Rolü Envanteri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre ergenlerin toplumsal cinsiyet algılarının sosyodemografik özellikler ile arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Araştırmanın temel değişkenleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği‟nden ve Bem Cinsiyet Rolleri Envanteri'nden almış oldukları puanları tespit etmek için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Bağımsız iki Grup T-testi uygulanmıştır. Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği alt boyutları (eşitlikçi cinsiyet rolü, kadın cinsiyet rolü, evlilikte cinsiyet rolü, geleneksel cinsiyet rolü, erkek cinsiyet rolü) ile yaş, cinsiyet, anne baba eğitim düzeyi, annenin çalışma durumu, ekonomik düzey değişkenleri ile anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bem Cinsiyet Rolü Envanteri alt boyutları (feminenlik, maskülenlik, nötr) ile yaĢ, cinsiyet, anne eğitim düzeyi, annenin çalışma durumu ve ekonomik düzey değişkenleri ile anlamlı ilişki bulunmuştur. v Sonuç: Araştırmada katılımcıların yaşa göre eşit dağılamaması ve araştırma örnekleminin sınırlılığına rağmen, bireylerin yaş, cinsiyet, ekonomik durum gibi sosyodemografik özellikler ile toplumsal cinsiyet algıları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: cinsiyet rolleri, toplumsal cinsiyet, ergen, ergenlik dönemi, eşitlik

AlgıCinsel kimlikCinsiyet+5
Aycan Kantoğlu
Feyziye Schools Foundation Işık University · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Ergenlerdeki aleksitimik özellikler ile kişiler arası ilişki tarzları ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ergenlerdeki aleksitimik özellikler ile onların kişiler arası ilişki tarzları ve problem çözme becerileri arasında herhangi bir ilişki olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmada katılımcılar uygun örnekleme yöntemiyle 12-15 yaş arası kız, erkek ergenlerden seçilmiş olup, 103 kişinin bulunmuş olduğu ergen grubu ile çalışılmıştır. Araştırmada sosyodemografik özellikler ve veri formu ve "Çocuklar İçin Aleksitimi Ölçeği", "Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri", ve "Kişilerarası İlişkiler Ölçeği" kullanılmıştır. 103 kişilik örneklemdeki %56,31'i (58 kişi) kız, %45,69'u (45 kişi) erkektir. Örneklemin yaş ortalaması 13,52'dir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotların (ortalama, standart sapma) yanı sıra normal dağılım gösteren değişkenlerin ikili grupların karşılaştırmasında bağımsız t testi, değişkenlerin birbirleri ile ilişkilerini belirlemede Pearson korelasyon testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda ergenlerin aleksitimik özellikleri ile problem çözme becerileri ve kişiler arası ilişki tarzları arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır (p<0.05). Ergenlerin aleksitimik özellikleri ile problem çözme becerileri arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur (r=-0,757, p<0,05). Ayrıca, ergenlerin aleksitimik özellikleri ile kişiler arası ilişki tarzlarından besleyici ilişki tarzı ile negatif yönlü anlamlı düzeyde ilişkiye rastlanırken (r=-0,276, p<0.05), ketleyici ilişki tarzı ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkiye ulaşılmamıştır (p>0.05).

AleksitimiErgenlerKişiler arası ilişkiler+2
Elif Göbel
Feyziye Schools Foundation Işık University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde Wechsler Çocuklar İçin Zekâ Ölçeği-IV alt puanlarının incelenmesi

Giriş: Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), çocuğun akademik ve sosyal yaşamını etkileyen bir bozukluktur. DEHB'li çocuklar dikkat, dürtüsellik, öğrenme ve odaklanma gibi birçok bilişsel alanda sorun yaşamaktadırlar. DEHB‟nin Çalışma Belleği, Yürütücü İşlevler, Psikomotor Hız ve Koordinasyon, İşlemleme Hızı ve Zekâ gibi birçok bilişsel alanda yetersizlikle ilişkili olduğu birçok çalışmada gösterilmiştir. DEHB tanısı koymada dikkat, öğrenme ve bellek gibi bilişsel işlevi değerlendirmede Wechsler Çocuklar İçin Zekâ Ölçeği-Geliştirilmiş Formu (WÇZÖ; Wechsler Intelligence Scale for Children: WISC) kullanılmaktadır. Son yıllarda ülkemizde Wechsler Çocuklar İçin Zekâ Ölçeği-IV (WÇZÖ-IV) standardizasyonu yapılmış olup, bu yeni güncellenmiş formu kullanılmaya başlanmıştır. Amaç: DEHB‟nin beyin prefontal korteksi işlevlerinden olan yürütücü fonksiyonlardan dikkat, dürtü kontrolü yanında öğrenme ve bellek gibi birçok bilişsel işlev bozukluğu ile seyrettiği gösterilmiştir. Değerlendirme ve tanı aşamasında nörokognitif süreçlerin değerlendirilmesinde birçok nöropsikolojik test kullanılmaktadır. Yürütücü fonksiyonları değerlendirmek için nöropsikolojik testlerden Wechsler Çocuklar İçin Zekâ Ölçekleri (WÇZÖ) uygulamada kullanılmaktadır. Bu çalışmada, DEHB ve kontrol grubu bir grup çocukta WÇZÖ-IV kullanılarak, iki grup arasındaki alt test puan farklılıklarını değerlendirmek hedeflenmiştir. Metod: Bu çalışmanın örneklemi, klinik populasyonunda DEHB tanısı alan 6-16 yaş aralığındaki çocuk ve ergen ile DEHB tanısı olmayan 88 çocuk ve ergen kontrol grubundan oluşturulmuştur. Bulgular: DEHB'li grup ile kontrol grubunun aldığı WÇZÖ-IV Zekâ Testi alt ölçek puanları karşılaştırıldığında DEHB'li grubun Çalışma belleği alt test puanları dışında bütün diğer alt test puanlarında kontrol grubundakilere göre istatiksel olarak anlamlı düşüklük tespit edilmiştir. ii Sonuç: DEHB'li grup ile kontrol grubunun aldığı WÇZÖ-IV Zekâ Testi alt ölçek puanları karşılaştırıldığında DEHB'li grubun Çalışma belleği alt test puanları dışında bütün diğer alt test puanlarında kontrol grubundakilere göre istatiksel olarak anlamlı düşüklük tespit edilmiştir. Daha geniş örneklemde DEHB alt tiplerinin ayrıştırılmış olduğu gruplarda çalışmaların yapılması, WISC-IV'ün klinikte tanılamada kullanımına açıklık getirebileceği için önerilir.

Hiperaktiviteli dikkat eksikliği bozukluğuZekaÇocuklar+1
Serdar Koyunoğlu
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

18-30 yaş arası evli çiftlerde ayrılık anksiyetesinin evlilik doyumu üzerine etkisinin kadın ve erkeklerdeki ilişkisi

Ayrılma anksiyetesi anne ya da bağlanma nesnesinden ayrılık yaşama veya ayrılık düşüncesinin yer alması olarak ifade edilmektedir. Yetişkin ayrılma anksiyetesi bozukluğu (YAAB) ise yaşamın erken dönemlerinde kendini gösteren ve çocukluk ayrılık anksiyetesi ile benzer semptomlar taşıyan anksiyete bozukluğu olarak tanımlanmaktadır. Bu kapsamda araştırmada, erken evli çiftlerde ayrılık anksiyetesinin evlilik doyumu üzerine etkisinin kadın ve erkeklerdeki farkının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu araştırma, "ilişkisel tarama modeli"ne uygun olarak hazırlanmıştır. Araştırmanın evrenini Bursa ilinde yaşayan 18-30 yaşındaki (100 kadın ve 100 erkek) bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Bursa ilinde yaşayan 18- 30 yaşında (100 kadın ve 100 erkek) evlilik yapmış, evli çiftler oluşturmaktadır. Araştırmada 18-30 yaş arası evli çiftlerde ayrılık anksiyetesinin evlilik doyumu üzerine etkisinin kadın ve erkeklerdeki ilişkisinin belirlenmesi amacıyla genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeline göre yapılacaktır.Araştırma bulgularına göre cinsiyet, yaş ve eğitim durumu değişkenlerinin evlilik doyumunu yordamadıkları görülmüştür. Evlilik doyumu ile yetişkin ayrılma anksiyetesi arasında ise anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yetişkinlik ayrılma anksiyetesinin evlilik doyumunu yordadığı saptanmıştır. Cinsiyet ve eğitim durumu değişkenlerinin Yetişkinlik ayrılma anksiyetesiniyordadığı sonucu elde edilmiştir.

AileAile işlevleriAyrılık kaygısı+5
Gökçe Gülersoy
İstanbul Gelişim University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Yönetici ve çalışanların erken dönem uyum bozucu şemalar, duygu düzenleme güçlüğü ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada yönetici ve çalışanların erken dönem uyum bozucu şemalar, duygu düzenleme güçlüğü ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin karşılaştırılmasının incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmada ilişkisel-tarama modeli kullanılmıştır. Örneklem grubu İstanbul ilinde ikamet eden yönetici ve çalışan bireylerden oluşmaktadır. Araştırmaya 150 yönetici (%50) ve 150 çalışan (%50) olmak üzere 300 kişi dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, katılımcıların erken dönem uyumsuz şemalarına yönelik değerlendirme için Young Şema Ölçeği Kısa Form3,duygu düzenleme düzeylerinin tespit edilmesi amacıyla Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, psikolojik dayanıklılık düzeylerinin değerlendirilmesi için Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Erken dönem uyum bozucu şemaların pozisyon değişkenine göre farklılaştığı saptanmıştır. Yöneticilerde yüksek standartlar ve cezalandırıcılık şemalarında yüksek puan aldıkları, çalışanlarda ise karamsarlık, kusurluluk, başarısızlık ve bağımlılık şemalarında yüksek puan aldıkları görülmektedir. Yönetici olan grubun psikolojik dayanıklılık düzeyi çalışan gruba göre daha yüksek olduğu görülmektedir. Pozisyonu çalışan olan grubun duygu düzenleme güçlüğü düzeyi yönetici olan gruba göre daha yüksektir. Yönetici ve çalışanlarda erken dönem uyum bozucu şemalar ile psikolojik dayanıklılık arasında negatif yönlü bir ilişkiye rastlanılmıştır. Erken dönem uyumsuz şemalardan alınan puan arttıkça psikolojik dayanıklılık düzeyi azalmaktadır. Yönetici ve çalışanlarda erken dönem uyum bozucu şemalar ile duygu düzenleme güçlüğü arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu görülmektedir. Erken dönem uyum bozucu şemalardan alınan puan arttıkça duygu düzenleme güçlüğü de artmaktadır. Yönetici ve çalışanlarda duygu düzenleme güçlüğü ile psikolojik dayanıklılık arasında negatif yönlü bir ilişkiye rastlanılmıştır. Anahtar Kelimeler: Erken Dönem Uyum Bozucu Şemalar, Duygu Düzenleme Güçlüğü, Psikolojik Dayanıklılık

Duygu düzenleme güçlüğüErken dönem uyum bozucu şemalarPsikolojik dayanıklılık+3
Merve Akyikit
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Çocukluk çağı travması ölçek puanları yüksek olan üniversite öğrencileri ile ölçek puanları düşük olan üniversite öğrencilerinin psikosomatik semptom sıklığı ve duygu düzenleme güçlüğü açısından karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada çocukluk çağı travması ölçek puanları yüksek olan üniversite öğrencileri ile ölçek puanları düşük olan üniversite öğrencilerinin psikosomatik semptom sıklığı ve duygu düzenleme güçlüğü açısından karşılaştırılmalı olarak incelenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Örneklem grubunu İstanbul il merkezinde okuyan 300 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmaya çocukluk çağı travma ölçek puanları düşük olan 104 kadın ve 79 erkek; çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek olan 63 kadın ve 54 erkek olmak üzere toplam 300 katılımcı dahil edilmiştir. Yapılan bu araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu'nun yanı sıra katılımcılara Çocukluk Çağı Ruhsal Travmaları Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği-Psikosomatik Semptomlar Alt Ölçeği ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek bireylerin psikosomatik semptomlarının daha fazla olduğu görülmektedir. Duygu düzenleme güçlüğünün çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek bireylerde, çocukluk çağı travma ölçek puanları düşük bireylere göre daha yüksek düzey de olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek bireylerde, travmanın erkekler bireylerde kadınlara göre daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek bireylerde duygu düzenleme güçlüğünün erkeklerde kadınlara göre daha yüksek olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek bireylerde, psikosomatik semptom sıklığı erkeklerde kadınlara göre daha yüksek olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek bireylerde çocukluk çağı travması ile psikosomatik semptom sıklığı arasında orta düzeyde pozitif yönlü ilişki olduğu saptanmıştır. Çocukluk çağı travmasından alınan puan arttıkça psikosomatik semptom sıklığı da arttığı gözlemlenmektedir. Çocukluk çağı travma ölçek puanları yüksek ve çocukluk çağı travma ölçek puanları düşük olan bireylerde, çocukluk çağı travması ile duygu düzenleme güçlüğü arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travmasından alınan puan arttıkça duygu düzenleme güçlüğünün artmaktadır. Anahtar Kelimeler: Çocukluk çağı, travma, psikosomatik, duygu düzenleme

Cinsel istismarDuygu düzenleme güçlüğüDuygusal istismar+7
Meysenaz Koser
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Travesti bireylerde çocukluk çağı travmaları ve travma sonrası hayata küsme düzeylerinin incelenmesi: Karşılaştırmalı bir çalışma

Giriş: Travesti bozukluğu, erkek bir bireyin kadın giysileri ve aksesuarları giymekten haz alma ile karakterize bir bozukluktur. Travesti bozukluğunun etiyolojisinde travmatik deneyimler önemli rol oynamaktadır. Diğer yandan kişinin bu travmatik deneyimlere bağlı olarak hayata küsme bozukluğu geliştirmesi de olasıdır. Amaç: Bu çalışmanın amacı travesti bireylerde çocukluk çağı travmaları ve travma sonrası hayata küsme düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve heteroseksüel erkek bireylerle karşılaştırmasının yapılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Yapılan çalışmada demografik veri formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Travma Sonrası Hayata Küsme Bozukluğu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya yaş ortalaması 31,35±5,85 olan 80 travesti birey ve yaş ortalaması 36,23±7,97 olan 80 heteroseksüel erkek birey olmak üzere toplam 160 kişi çalışmaya katılmıştır. Bulgular: Yapılan korelasyon analizi sonucunda travma sonrası hayata küsme ile çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkiler travesti bireylerde daha güçlü bulunmuştur. Travesti bireylerin çocukluk çağı travma ve travma sonrası hayata küsme puan ortalamaları heteroseksüel erkek bireylerden anlamlı şekilde yüksektir. Demografik değişkenlerden eğitim durumu, kardeş sayısı, doğum sırası, aile yapısı, yaşamın çoğunun geçtiği yer, cinsel yönelimin bireysel ve sosyal boyutları, yaşam memnuniyeti, kendine zarar verici davranış, travmatik deneyimleri hatırlama-kaçınma ve uyku sorunu travesti bireylerin travma sonrası hayata küsme ile çocukluk çağı travmaları puanlarına etki ettiği görülmüştür. Sonuç: Araştırmada elde edilen bulgulara göre, travesti bozukluğu olan bireylerde Çocukluk Çağı travmaları ve travma sonrası hayata küsme bozukluğu etkilidir. İlgili bozukluklar için uygun bir terapi yöntemi travesti bozukluğunun sağaltımında etkili olacaktır. Anahtar Kelimeler: Travesti, travma, hayata küsme

Cinsel yönelimlerStresStres bozuklukları+5
Vuslat Özdemir
İstanbul Gelişim University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Annelerin bağlanma stilleri ile bebeğine prenatal bağlanma düzeyleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Giriş: Gebelik döneminde bazı kadınlar gelişen psikolojik değişikliklere kolaylıkla uyum sağlarken, bazılarında ruhsal sorunlar görülebilmektedir. Özellikle yüksek riskli gebeliklerin kadınlarda stres düzeyini artırdığı bilinmektedir. Kadının prenatal dönemdeki ruhsal sağlığı kendi bağlanma stilleri ile bakım verdiği bebeğine bağlanması arasında ilişki birçok çalışmada gösterilmiştir. Amaç: Araştırmanın amacı, annelerin bağlanma stilleri ile gebelik döneminde bebeğine prenatal bağlanma düzeyleri arasındaki ilişkisi ve annenin bebeğine bağlanması ile ilgili olası faktörleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma kapsamında, seçkisiz örneklem oluşturularak seçilen üç Aile Sağlığı Merkezine gebelik kontrolü için başvuran gebelerin araştırmaya katılımları için bilgilendirilmiş onan formu doldurularak anket çalışması yürütülecektir. Araştırmacı tarafından belirlenen ve katılımcılara uygulanan veri ölçüm araçları Sosyodemografik Veri Formu, İlişki Ölçeği Anketi (İÖA) ve Prenatal Bağlanma Ölçeği (PBÖ) olarak belirlenmiştir. Bulgular: Otuz yaş altı katılımcıların PBÖ puanlarının daha büyük yaş gruplarına kıyasla daha fazla olduğu, daha düşük eğitim düzeyi olan katılımcılardan daha yüksek olduğu, primipar olan katılımcıların başka çocuk sahibi olan katılımcılardan daha yüksek olduğu görülmektedir. Gelir düzeyi yüksek olan katılımcıların kayıtsız bağlanma stili puanlarının geliri düşük ve orta derecede olan katılımcılardan daha fazla olduğu, gelir düzeyi düşük olan katılımcıların güvenli bağlanma ve saplantılı bağlanma stili puanlarının daha yüksek geliri olan katılımcılardan daha fazla olduğu görülmektedir. İÖA deki bağlanma stillerinden sadece saplantılı bağlanma stili alt boyutu puanları ile PBÖ puanları arasında negatif yönlü zayıf düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. İÖA deki bağlanma stillerinden sadece saplantılı bağlanma stili alt boyutu puanları ile PBÖ puanları arasında negatif yönlü zayıf düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Bu araştırmada PBÖ puanlarının genç katılımcılarda, eğitim düzeyi yüksek olanlarda ve primipar olan gebelerde lerde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bağlanma stili alt boyutu puanları ile PBÖ değerleri arasında negatif bir korelasyon bulunmuştur. Gelecek çalışmalarda bu bulguların test edilerek örneklem sayısının daha fazla olduğu, farklı kültürel özellikleri olan örneklemde yapılacak çalışma bulgularıyla desteklenmesine ihtiyaç bulunmaktadır.

Ana-babaya bağlanmaAna-çocuk ilişkisiAnneler+4
Serap Saral
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Akran zorbalığına maruz kalan lise öğrencilerinin bilişsel esneklik ve bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin incelenmesi

Bu araştırmada akran zorbalığına maruz kalan lise öğrencilerinin bilişsel esneklik düzeyleri ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca bu değişkenlerin cinsiyet, sınıf, okul türü, okuldaki başarı durumu ve arkadaşlık ilişkisi değişkenlerine göre bir farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini lise birinci ve lise ikinci sınıfa devam eden 114 erkek ve 286 kız olmak üzere toplam 400 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veriler "Akran Zorbalığını Belirleme Ölçeği", "Bilişsel Esneklik Ölçeği", "Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği" ve araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin istatistiksel analizleri sosyal bilimler için istatistik paket programı (SPSS 25) kullanılarak yapılmış ve verilere araştırma için uygun olan Kolmogorov Smirnov, Mann-Whitney-U, Kruskal Wallis-H testi ve Spearman Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bazı bulgulara göre erkek öğrenciler Akran Zorbalığı Belirleme Ölçeği'nin korkutma/sindirme, alay ve açık saldırı alt boyutlarında daha fazla zorbalığa maruz kalmaktadır. Okul başarısı kötü olan, arkadaşlık ilişkisi kötü olan ve Mesleki ve Teknik Lise'lerde okuyan öğrenciler daha fazla zorbalığa maruz kalmaktadır. Okul başarısı ve arkadaşlık ilişkisi iyi olan öğrencilerin bilişsel esneklik düzeyleri daha yüksektir. Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği'nin "Plana tekrar odaklanma" alt boyutunda erkek öğrencilerin ve arkadaşlık ilişkisi çok iyi olan öğrencilerin daha fazla puan aldığı görülmüştür. Akran Zorbalığı Belirleme Ölçeği ile Bilişsel Esneklik Ölçeği'nden alınan puanlar arasında negatif yönlü orta seviyede bir ilişki bulunmuştur. Akran Zorbalığı Belirleme Ölçeği ile Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği'nin bazı alt boyutları arasında ise pozitif ve negatif yönde değişen ilişkiler bulunmuştur. Araştırmanın sonucuna göre akran zorbalığına maruz kalma düzeyi arttıkça bilişsel esneklik düzeyi azalmakta ve uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejilerini kullanma düzeyi artmaktadır. Araştırma konusu ile ilgili daha büyük örneklem grubunda çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Akran zorbalığıBilişsel duygu düzenlemeBilişsel esneklik+2
Behiye Sümeyra Bilgiç
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Üniversite öğrencilerinde duygu düzenleme ve problem çözme becerilerinin cinsiyet farklılıkları açısından karşılaştırılması

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin duygu düzenleme ve problem çözme becerilerinin cinsiyet farklılıkları açısından karşılaştırılması Araştırma için lisans, yüksek lisans ve doktora öğrencilerine 320 anket dağıtılmıştır. Yaklaşık %94'ü olmak üzere 300 anket elde edildi ve veriler analiz edildi. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre Duygu düzenleme becerileri ile Problem Çözme Becerileri puanları arasında matematiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, duygu düzenleme testi ve problem çözme toplam puanları erkekler ve kadınlar arasında anlamlı farklılıklar göstermemektedir. Araştırmamızda duygu düzenleme ve problem çözme puanlarının yaş değişkenine göre anlamlı farklılık tespit edilmemiştir.

CinsiyetCinsiyet farklarıDuygu düzenleme+2
Badr Yousof
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Üniversite öğrencilerinde internet kullanım sıklığı ile depresif belirtiler ve öfke düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Teknolojide yaşanan gelişmelerle beraber internet kullanımı da yaygın hale gelmektedir. İnternet ile beraber insanlar talep ettikleri bilgilere hızlı bir şekilde erişebilmekte ve tüm dünyada elektronik posta aracılığıyla iletişim olanaklı hale gelmektedir. Gereğinden fazla internet kullanımıyla kişilerin ruhsal yapıları negatif etki görmektedir. Bu etkilerden birisi olan depresyon, internet bağımlılığında sebep ve sonuç niteliğindedir. Kişilerde gözlemlenen negatif duyguların en mühimlerinden bir tanesi de mevcut toplumsal durum doğrultusunda, kişilerdeki öfke seviyeleri ve öfke ifade stilidir. Öfke davranışının azalması, yok edilmesi için çözüm arayışında olan, öfkenin kontrol edilebilmesi gerektiğine inanan, terapilerle öfkeyi yenmeyi amaçlayan kişiler olsa da öfke hissinin, gündelik hayatta sanılanın tersine hayli faal bir rolü olduğu düşünülmektedir. Araştırmanın evrenini Türkiye'deki Üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem ise evrenden seçkisiz yolla seçilen araştırmaya katılmaya gönüllü 150 kişiden oluşturmuştur. Veri toplama süreci online platformlar aracılığıyla yapılmıştır. Veri toplama araçlarında ise Young (1996) tarafından geliştirilen ve Bayraktar (2001)'in araştırması esnasında Türkçeye uyarlanan İnternet Bağımlılık Ölçeği, Türkçe geçerlilik ve güvenirlik çalışması Hisli (1998) tarafından yapılmış Beck Depresyon Envanteri ve 1983'te Spielberger, Jacobs, Russell ve Crane tarafından geliştirilmiş ve Özer (1994) tarafından Türkçeye uyarlanmıştır. Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS 22.0 İstatistik paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın esas amacı çerçevesinde gerçekleştirilen internet bağımlılığı, depresif belirtiler ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişki analizi sonrasında internet bağımlılığı ile depresif belirtiler, sürekli öfke, içte tutulan öfke ve dışta tutulan öfke düzeyleri arasında pozitif yönlü, öfke kontrolü arasında negatif yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir. Depresif belirtiler ile de sürekli öfke, içte tutulan öfke ve dışta tutulan öfke düzeyleri arasında pozitif yönlü, öfke kontrolü arasında negatif yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir.

BağımlılıkDepresif belirtilerDepresyon+6
Rojin Karaboğa
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Üniversite öğrencilerinde algılanan anne-baba tutumu ile toplumsal cinsiyet rolleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmanın öncelikli amacı; 18-27 yaş aralığındaki üniversite öğrencilerinin anne-baba tutumu ile toplumsal cinsiyet rolleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bununla birlikte, sosyo-demografik özelliklerin de anne-baba tutumu ile toplumsal cinsiyet rolleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Yöntem: Bu araştırma, ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırma evreni olarak 18-27 yaş aralığındaki üniversite öğrencilerinin katılımı ile yürütülmüştür. Örneklemde, 270'i (% 67,5) kadın ve 130'u (% 32,5) erkek cinsiyetinden oluşan 400 katılımcı bulunmaktadır. Veri toplama aracı olarak; Ana Baba Tutumları Ölçeği, Toplumsal Cinsiyet Roller Tutum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Veriler SPSS programı kullanılarak çözümlenmiştir. Bulgular: Bulgulara göre öncelikle, koruyucu/istekçi ve otoriter ana baba tutumları ile toplumsal cinsiyet rolleri tutumu arasındaki ilişki anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Bununla birlikte, demokratik ana baba tutumu ile toplumsal cinsiyet rolleri tutumu arasındaki ilişki anlamlı düzeyde farklılaşmamaktadır. Demokratik ana baba tutumu ile koruyucu/istekçi ve otoriter ana baba tutumları arasında negatif yönde anlamlı korelasyon bulunurken, koruyucu/istekçi ile otoriter ana baba tutumları arasında ise pozitif yönde anlamlı korelasyon bulunmuştur. Sonuç: Üniversite öğrencilerinde algılanan anne-baba tutumları ile toplumsal cinsiyet rolleri tutumu arasındaki ilişki anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır.

Ana-baba tutumuCinsiyet rolleriToplumsal cinsiyet+3
Mebrure Koyuncuoğlu
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Üniversite öğrencilerinde öğrenci motivasyonu ile sınav kaygısı ilişkisinin değerlendirilmesi

Günlük hayat içinde motivasyon kavramı sıklıkla kullanılmaktadır ve bir çok alanda karşılığı vardır. Kelime anlamı olarak motivasyon, kişiyi bir davranışa yönelten, davranışını devam ettirmesine neden olan ve temelde harekete geçiren içsel bir süreçtir. Motivasyon bir amaca ulaşabilmek için içsel, dışsal şekilde kuvvetlenme halidir ve amaçlanan hedef anlamlandıkça kişi amacına ulaşmak için o davranışı devam ettirir. Sınav kaygısı, çocukluk evresinde oluşan ve ilerleyen yaşlarda, öğrencilik dönemiyle daha da artarak, miktarıyla da orantılı olarak, olumsuz şekilde etkisini gösteren bir duygudur. Çok küçük yaşlarda, evdeki aşırı otoriter ve kısıtlayıcı ebeveyn tutumuyla kendini gösteren, okul ortamındaki olumsuz eleştiriler, kıyaslama ve disiplinler eğitim-öğretim tarzı, sınav kaygısının artmasına elverişli ortamı oluşturmaktadır. Sınav kaygısının ortaya çıkmasında okulda yaşanan başarısızlıklar, ebeveynlerin negatif değerlendirmeleri ve bunların birey üzerinde ortaya çıkardığı öze yönelik tehdit duygusu etkilidir. Günümüzde hemen hemen her öğrenci sınav kaygısı ile ilgili bazı sorunlar yaşamaktadır. Öğrencilerin yaşadıkları bu kaygı, özellikle sınav esnasında soruları yanıtlarken, daha önceden çalıştıkları konuları unutmalarına neden olmaktadır. Gerçekleştirilen literatür araştırmasının da gösterdiği üzere, motivasyon düzeyinin yüksek oluşu, sınav kaygısının azalmasına neden olmaktadır. Bu kapsamda, İstanbul'da faaliyet gösteren vakıf üniversitelerinde öğrenim gören öğrenciler üzerine bir araştırma gerçekleştirilmesi hedeflenmiştir. Bu araştırma tanımlayıcı kesitsel bir çalışmadır. Tanımlayıcı ve kesitsel bir araştırma olmasının yanında aynı zamanda nicel araştırma desenine sahiptir. Araştırmada 3 bölümden oluşan anket formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Bunlar kişisel bilgi formu, motivasyon ölçeği ve sınav kaygısı ölçeğidir. Anket formları sayesinde elde edilecek veriler, SPSS 23.0 (Statistical Package for Social Sciences) analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda öğrencilerin cinsiyet ve günlük uyku sürelerine göre motivasyon düzeylerinin ve sınav kaygılarının farklılaşmakta olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan yapılan ilişki ve etki analizlerine göre ise üniversite öğrencilerinde motivasyon düzeylerinin sınav kaygısını etkilediği belirlenmiştir.

KaygıKaygı düzeyiMotivasyon+5
Nazlıcan Cemre Yıldız
İstanbul Gelişim University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Ergenlerde benlik imajının sosyal görünüş kaygısı ve bilişsel çarpıtmalarla ilişkisinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Literatür incelendiğinde, yaşam sürecinin en önemli dönemlerinden biri olan ergenlik döneminde, benlik imajı ve sosyal görünüş kaygılarının bilişsel çarpıtmalarla ilişkili olduğunu saptayan çalışmalar bulunmaktadır. Bu bağlamda çalışmamızda benlik imajının,sosyal görünüş kaygısı ve bilişsel çarpıtma arasındaki ilişkilerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmaya İstanbul ili merkez ilçelerinde rastgele örneklemle seçilmiş olan 14-17 yaşları arasında yaklaşık 398 ergen katılmıştır. Araştırmada katılımcılara Kişisel Bilgi Formu Offer Benlik İmajı Ölçeği, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, Bilişsel Çarpıtma Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Yapılan analiz sonucunda katılımcıların sosyo-demografik verilerine göre Benlik Algısı, Sosyal Görünüş Kaygısı ve Bilişsel Çarpıtma puanlarının farklılaşmakta olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların benlik algısı ile sosyal görünüş kaygısı arasında negatif ve benlik algısı ile bilişsel çarpıtmalar arasında negatif ve sosyal görünüş kaygısı ile bilişsel çarpıtmalar arasında pozitif yönlü ilişkilerin bulunduğu görülmüştür. Sonuç: Benlik algısı ile sosyal görünüş kaygısı arasında negatif yönlü ilişki, ergenlerde benlik imajı puanının arttıkça sosyal görünüş kaygınının azaldığını, benlik algısı ile bilişsel çarpıtmalar arasında negatif yönlü ilişki de benzer şekilde benlik algısı arttıkça sosyal görünüş kaygısının azaldığı şeklinde yorumlanabilir. Ayrıca sosyal görünüş kaygısı ile bilişsel çarpıtmalar arasında pozitif yönlü ilişki de ergenlerde sosyal görünüş kaygısı puanı artıkça bilişsel çarpıtma puanlarının da arttığını ifade etmektedir. Benlik imajı, sosyal görünüş kaygısı ve bilişsel çarpıtmaların daha büyük örneklemdeki çalışmalar bu konudaki önlemsel ve tedavisel girişimlere ışık tutacaktır.

Benlik algısıBenlik imajıBilişsel çarpıtma+4
Merve Gül Hoşgören
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Üniversite öğrencilerinde cinsel doyum ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Giriş: Özellikle 20'li yaşlar cinsel düşüncenin ve ihtiyaçların olgunlaştığı yaşlar olarak bilinmektedir. İlk cinsellik deneyimlerinin başlangıcı olarak görülen bu dönem cinsel problemler içinde önemli bir inceleme evresi olarak kabul edilebilir. Cinsel doyumun şekillenmesinde içinde yaşanılan toplum, çevre, sosyo-ekonomik seviye, töre gibi bazı faktörler önemli rol oynamaktadır. Bu faktörler ile bireyin cinsel kimlik geliştirmesi ve ilerleyen dönemde kişinin cinsel doyumunun ilişkili olduğu bilinmektedir. Psikolojik olarak iyi olma hali bu yaş aralığındaki birçok etmen tarafından açıklandığı düşünülmektedir. Psikolojik iyi olma durumu ile bireydeki cinsel doyum arasında da önemli ilişki olabileceği bildirilmektedir. Amaç: Üniversite öğrencilerinin cinsel doyum ile psikolojik iyi oluş arasında ilişkinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kolay örnekleme seçimi kullanılarak, üniversite öğrencilerinden İstanbul ilinde öğrenim gören 300 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak Psikolojik İyi Oluş ve Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Ölçekler online platformda uygulanmıştır. Bulgular: Elde edilen bulgularda cinsel partner bulunma ve yaşanılan yer değişkenlerine göre katılımcıların cinsel doyum puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Bunun yanında cinsiyet, anne eğitim düzeyi, kronik rahatsızlık ve psikolojik rahatsızlık değişkenlerine göre katılımcıların psikolojik iyi oluş puanları arasında anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Son olarak yapılan korelasyon analizi sonucunda cinsel doyum ile psikolojik iyi oluş puanları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Sonuç: Bireylerin psikolojik iyi oluş skorları arttıkça cinsel doyum skorlarının arttığı saptanmıştır. Verilerin karşılaştırılması için ülkemizin birçok yöresinden gençlerin de dahil edildiği daha büyük örneklemde izlemsel çalışmalar yapılması önerilebilir.

Cinsel doyumCinsel ilişkiCinsellik+3
Atakan Yakalı
İstanbul Gelişim University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Yetişkin bireylerde narsistik kişilik özellikleri ile beden algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada yetişkin bireylerde narsistik kişilik özellikleri ile beden algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu seçkisiz olmayan uygun örnekleme yöntemiyle belirlenen 398 kişi oluşturmuştur. Katılımcılara kişisel bilgi formu, Beden Algısı Ölçeği (BAÖ), Narsistik Kişilik Envanteri (NKE) uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre BAÖ ile NKE Toplam ve alt boyutları Otorite, Sömürücülük, Kendine Yeterlilik, Üstünlük arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Cinsiyete göre erkeklerin NKE Toplam, Otorite, Sömürücülük, Kendine Yeterlilik ve Üstünlük puan ortalamları kadınlardan yüksek bulunmuştur. Bekarların BAÖ Toplam puan ortalamaları evlilerden yüksek bulunmuştur. Evlilerin Sömürücülük ve Kendine Yeterlilik puan ortalamaları bekarlardan yüksek bulunmuştur. Kronik rahatsızlığı olanların BAÖ Toplam puan ortalamaları olmayanlardan yüksek bulunmuştur. Kronik rahatsızlığı olanların Üstünlük puan ortalamaları olmayanlardan yüksek bulunmuştur. 26-35 yaş aralığında olanların Otorite puan ortalamaları 36-45 ve 46 ve üzeri olanlardan; 18-25 yaş aralığında olanların ise 46 ve üzeri yaş aralığında olanlardan yüksek bulunmuştur. 26-35 yaş aralığında olanların Sömürücülük puan ortalamaları 18-25 yaş aralığında olanlardan yüksek bulunmuştur. 18-25 yaş aralığında olanların Hak İddia Etme puan ortalamaları 36-45 ve 46 ve üzeri olanlardan yüksek bulunmuştur. 46 ve üzeri yaş aralığında olanların Üstünlük puan ortalamaları 18-25 yaş aralığında olanlardan yüksek bulunmuştur. Lise öğrenim düzeyine sahip kişilerin Üstünlük puan ortalamaları lisans ve lisansüstü olanlardan yüksek bulunmuştur. Regresyon analizi sonucuna göre Sömürücülük alt boyutunun Beden Algısı Ölçeği'nin (BAÖ) anlamlı yordayıcısı olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular ilgili literatür temelinde tartışılmıştır.

Beden algısıKişilik özellikleriNarsisizm+2
Tuğçe Kaya
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların ebeveynlerinin tutum farklılığının incelenmesi

Amaç: Ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumunu etkileyen birçok faktör vardır; bunlar çocuklara has özelliklere bağlı olabileceği gibi ebeveynlerin özelliklerine de bağlı olabilir. Bu bağlamda çalışmamızda çocuğu DEHB ya da OSB tanılı ebeveynlerin sosyodemografik özelliklerinin çocuk yetiştirme tutumlarıyla ilişkisini ve çocuğu bu iki nörogelişimsel probleme sahip olan ebeveynler ile çocuğu normal gelişim gösteren ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumları arasındaki farklılıklar incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma İstanbul ilinde yaşayan, DEHB ve OSB olan çocuklara ya da sağlıklı çocuklara sahip olan 25-60 yaş aralığındaki 150 ebeveynle gönüllük esasına dayalı yapılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeliyle ve kesitsel olarak yürütülmüştür. Veriler araştırmacının kendisi tarafından hazırlanan Sosyodemografik Bilgi Formu ve ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarını ölçen Alabama Ebeveyn Davranışları Ölçeğinin yüz yüze uygulanması yolu ile toplanmıştır. Bulgular: Verilerin normal dağılım gösterdiğinden emin olmak için Skewness/çarpıklık ve Kurtosis/basıklık değerlerine bakılmıştır. George ve Mallery (2010)'nin önerdiği değerler referans alındığında, çarpıklık ve basıklık değerlerinin +/-2 değerleri arasında bulunması normal dağılımın sağlandığı şeklinde kabul edilmiştir. Araştırmada sosyodemografik değişkenler ve ebeveyn davranışları arasındaki ilişkileri ölçmek için Pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Gruplar arasındaki farkları ölçmek için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmış; Tamhane post-hoc analizi ile hangi grupların birbirinden farklılaştığına bakılmıştır. Sonuç olarak, DEHB'li, OSB'li ve sağlıklı çocukları olan ebeveynlerin ebeveyn davranışları sosyodemografik özelliklere göre incelendiğinde ve DEHB'li ve OSB'li çocuğa sahip anne babaların tutumları sağlıklı çocuğa sahip anne babaların tutumlarıyla karşılaştırıldığında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Annelerin yaşı arttıkça ebeveyn takibinin azaldığı, babaların yaşı arttıkça çocukla daha az ilgilenme eğilimi gösterdikleri gözlemlenmiştir. Annenin eğitim seviyesi arttıkça çocukla ilgilenme oranı arasında düşük güçte pozitif bir korelasyon vardır. Aynı zaman da annenin eğitim seviyesi arttıkça tutarsız disiplin uygulamaya daha meyilli olduğu da görülmüştür. DEHB'li ve sağlıklı çocuğu olan ebeveynlerin çocuklarıyla OSB'li çocuğa sahip anne ve babalara göre daha çok ilgilendiği bulunmuştur. Araştırmamızdan elde ettiğimiz bir diğer sonuç, DEHB'li çocuğu olan ebeveynlerin sağlıklı çocuğu olan ve OSB'li çocuğu olan ebeveynlere göre ebeveyn takibinin daha zayıf olduğu yönündedir. DEHB'li çocuğu olan ebeveynler sağlıklı çocuğu olan ebeveynlere göre daha tutarsız disiplin uyguladığı bulunmuştur.

Dikkat eksikliği ve aşırı hareketlilik bozukluğuEbeveyn davranışıEbeveynler+4
Ezgi Seda Yayla
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Üniversite öğrencilerinde akıllı telefondan yoksun kalma korkusu

Amaç: Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde akıllı telefondan yoksun kalma korkusu (nomofobi) ile sosyal fobi ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmanın demografik değişkenleri ile araştırma değişkenleri arasındaki ilişkide ortaya konulmuştur. Yönem: Araştırma nicel araştırma yöntemi içinde yer alan ilişkisel tarama modeliyle gerçekleşmiştir. Araştırmanın datalarını 2021-2022 eğitim öğretim yılında İstanbul Gelişim Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 251 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma verilerinin toplanmasında Nomofobi Ölçeği (NMP-Q)', 'Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği (LSKÖ)' ile 'Yaşam Doyum Ölçeği' kullanılırken, demografik bilgilerin toplanmasında ise 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin yorumlanmasında ve çözümlenmesinde sosyal bilimler için istatistik programı olan SPSS-22 kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada elde edilen bulgulara göre; üniversite öğrencilerinde akıllı telefondan yoksun kalma korkusu (nomofobi) ile sosyal fobi, sosyal korku ve sosyal kaçınma arasında doğrusal yönlü anlamlı ilişki bulunurken, yaşam doyumu ile arasında ise negatif yönde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Aynı zamanda sosyal fobi, sosyal korku ve sosyal kaçınma ile yaşam doyumu arasında da negatif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Sonuç: Üniversite öğrencilerinde akıllı telefondan yoksun kalma korkusu (nomofobi) yükseldikçe sosyal fobi, sosyal korku ve sosyal kaçınma düzeyleri de yükselirken, yaşam doyumu düzeyleri ise düşmektedir. Benzer biçimde sosyal fobi, sosyal korku ve sosyal kaçınma düzeylerindeki artış yaşam doyumunu düşürmektedir. Anahtar Kelimeler: Nomofobi, Sosyal Fobi, Yaşam Doyumu

Akıllı telefonlarGelişmeleri kaçırma korkusuNomofobi+4
Melih Kabakcı
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Bağlanma stillerinin yetişkin dönem kendilik algısı ve öz şefkat düzeyleri açısından incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada, çocuk sahibi bireylerin bağlanma stillerinin yetişkin dönem kendilik algısı ve öz şefkat düzeyleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca çalışmanın demografik değişkenleri ile bağlanma stillerinin yetişkin dönem kendilik algısı ve öz şefkat düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi yapılmıştır. Yöntem: Bu araştırmada değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen 18-65 yaş aralığında ve bakım verilen en az bir çocuğa sahip olan, 181 kadın 70 erkek olmak üzere 251 yetişkin birey oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri İzmir ilinde yaşayan katılımcılardan yüz yüze, diğer illerde yaşayan katılımcılardan internet aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama aşamasında araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri- İlişki Yapıları Global Formu, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği ve Öz Duyarlık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler IBM SPSS 29 paket programıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmada elde edilen bulgulara göre; katılımcıların genel güvensiz bağlanma stilleri ile olumlu kendilik algıları arasında istatistiksel olarak negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Genel güvensiz bağlanma stilleri olumlu kendilik algıları arasında istatistiksel olarak negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Genel güvensiz bağlanma stilleri ile genel öz şefkat düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Olumlu kendilik algısı ile genel öz şefkat ve arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Çocuk sahibi bireylerin güvensiz bağlanma stilleri olumsuz kendilik algısı arasında negatif ilişki bulunmuştur. Çalışma sonuçlarında güvensiz bağlanma öz şefkat alt boyutlarından ortak paydaşımı azalırken, izolasyonu artmaktadır. Kaçınmacı bağlanma stili bireyin olumlu kendilik algısının ve öz şefkat alt boyutlarından ortak paydaşımın gelişimini azaltmaktadır. Kaygılı bağlanma puan ortalamaları arttıkça olumlu kendilik algısı ve öz şefkat düzeyi düşmektedir. Olumlu kendilik algısı ile genel öz şefkat ve arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.

BağlanmaBağlanma stilleriBenlik algısı+6
İlayda Atıcı
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Eş-bağımlılık ile ilişki doyumu ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, romantik ilişki içerisinde olan yetişkinlerin eş-bağımlılık ile ilişki doyumu ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 119'u kadın, 94'ü erkek olmak üzere 213 Türk katılımcıya; Kişisel Bilgi Formu, Eş-Bağımlılık Belirleme Ölçeği (EşBBÖ), İlişki Doyumu Ölçeği (İDÖ) ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği (PİOÖ) uygulanmıştır. Uygulanan ölçeklerin arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amacıyla Pearson Korelasyon Analizi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi; ölçeklerden elde edilen puanların sosyodemografik değişkenlere göre farklılaşma durumlarını tespit etmek amacıyla Bağımsız Gruplar T-testi ve Tek Yönlü Varyans (ANOVA) Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; ilişki doyumu ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, ilişki doyumu ile eş-bağımlılık arasında negatif yönde bir ilişki olduğu, ilişki doyumunun eş-bağımlılık üzerinde negatif yönde bir yordayıcı olduğu, varyansın %7'sini açıkladığı psikolojik iyi oluş ile eş-bağımlılık arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ve psikolojik iyi oluşun eş-bağımlılığı negatif yönde bir yordayıp varyansın %10'unu açıkladığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları cinsiyete göre incelendiğinde; ilişki doyumu, psikolojik iyi oluş ve eş-bağımlılık toplam puanlarının cinsiyete göre farklılaşmadığı, eş-bağımlılığın "kendini gizleme" ve "aileye ilişkin konular" alt boyutlarının farklılaştığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları eğitim düzeyine göre incelendiğinde; ilişki doyumu ve psikolojik iyi oluşun eğitim düzeyine göre farklılaşmadığı, eş-bağımlılığın "aileye ilişkin konular" alt boyutunun farklılaştığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları ilişki türüne göre incelendiğinde; ilişki doyumunun ilişki türüne göre farklılaşmadığı, psikolojik iyi oluş ile eş-bağımlılığın "kendini gizleme" alt boyutunun farklılaştığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları ilişki süresine göre incelendiğinde; psikolojik iyi oluşun ilişki süresine göre farklılaşmadığı, ilişki doyumu ile eş-bağımlılığın "kendini gizleme" alt boyutunun farklılaştığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular literatürde yer alan çalışmalar ile tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.

BağımlılıkEşbağımlılıkPsikolojik iyi oluş+2
Türkan Doğuşay Katırcıoğlu
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2023
00
Master'sOpen AccessTR

İnsani yardım çalışanlarının ikincil travmatik stresleri ve psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi

İnsani yardım faaliyetlerini yürüten insani yardım çalışanları, ihtiyaç sahibi kişilere destek sağlama ve yardım ulaştırma sırasında direkt ya da dolaylı yoldan travmatik olaylar yaşamakta ya da travmatik olaylara tanıklık etmektedirler. Bu duruma ilişkin, insani yardım çalışanları ile ilgili yürütülen araştırmalar bu kişilerin ikincil travmatik stres düzeyleri ve psikolojik dayanıklılıklarına yönelik önemli etkiler olduğunu ortaya koymaktadır. İnsani yardım çalışanlarının zorlu çalışma şartları düşünüldüğünde etkileşimde oldukları kişilerle aralarındaki temas neticesinde ortaya çıkan ikincil travmatik stres ile çalışanların psikolojik dayanıklılık düzeylerinin yakından araştırılması gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu gerekliliğe rağmen, İnsani yardım alanında çalışan bireylere yönelik yapılan araştırma sayısı oldukça kısıtlıdır. Bu araştırmada İnsani Yardım Çalışanı olan yetişkinlerin ikincil travmatik stres düzeyleri ve psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma sorularına yanıt vermek amacıyla t testi, ANOVA, korelasyon katsayısı ve regresyon analizi hesaplanmıştır. Araştırmada insani yardım alanında farklı sürelerde çalışan, farklı eğitim durumuna ve medeni durumuna sahip 18-40 yaş aralığındaki 89 katılımcı ile araştırma yürütülmüştür. Araştırmaya katılan katılımcılara, Kişisel Bilgi Formu, İkincil Travmatik Stres Ölçeği ve Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği Türkçe versiyonları uygulanmıştır. Demografik değişkenlerle ilgili bulgulara göre; kadınların ikincil travmatik stres algıları erkeklere göre daha yüksek düzeyde bulunmuştur. Yaş ile ikincil travmatik stres ölçeğinin alt boyutu olan uyarılmışlık boyutunun arasındaki inceleme neticesinde; 18-25 yaş grubu katılımcılarının uyarılmışlık puanı, 36-40 arasında yer alan katılımcıların puanından anlamlı olarak daha yüksektir. Yaş arttıkça, ikincil travmatik stres düzeyinin azaldığı yönünde ifade edilebilir. Araştırmada korelasyon analizi yapılmış, İkincil Travmatik Stres arttıkça, YPDÖ toplam puanı ve gelecek algısı, kendilik algısı, aile uyumu, yapısal stil alt boyutlarının azaldığı sonucu elde edilmiştir. Bulgularda, psikolojik dayanıklılığın alt boyutlarından olan kendilik algısının ikincil travmatik stresi anlamlı biçimde yordayıcı etkisi olduğu bulunmuştur. Kendilik algısı arttıkça, ikincil travmatik stres azalmaktadır. Elde edilen veriler ikincil travmatik stres düzeyi ve psikolojik dayanıklılık arasında ilişki olduğu yönündeki görüşü destekler niteliktedir.

Psikolojik dayanıklılıkSivil toplum örgütleriStres+5
Eda Aktaş Ceyhan
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Çocukluk çağında ebeveyn şiddetine maruz kalmış annelerin ebeveynlik tutumları

Ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumları, sağlıklı bireylerin yetişmesinde önemli bir etkiye sahiptir ve toplumsal gelişime katkıda bulunur. Bu nedenle, ebeveyn tutumlarının oluşumunu etkileyen geçmiş yaşam deneyimleri, özellikle çocukluk çağı travmaları incelenmelidir. İhmal ve istismar gibi travmatik deneyimler, çocukluk döneminde ortaya çıkar. Bu çalışmanın amacı, ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarında çocukluk çağı ruhsal travmalarının yordayıcılığını incelemektir. Bu çalışmada, Kocaeli İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı okulöncesi eğitim sınıflarında, bağımsız anaokullarında, özel okulöncesi kurumlarında ve kreşlerde eğitim gören 2-6 yaş arası çocuklara sahip 104 ebeveyne Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği ve Ebeveyn Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 26 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Kategorik değişkenler için sıklık ve yüzdelik oranları hesaplanmıştır. Araştırmanın amacına yönelik olarak, bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki nedensel ilişkileri belirlemek için regresyon analizi yapılmıştır. Gruplar arasındaki anlamlı farklılıkları değerlendirmek için bağımsız örneklem t testi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Üç veya daha fazla grup arasında ortalama karşılaştırmaları için ANOVA analizi kullanılmıştır. Araştırmada yer alan 104 kadın ebeveynin %44'ü psikolojik/duygusal şiddete maruz kalmışken, %56'sı fiziksel şiddete maruz kaldığı tespit edilmiştir. Bu araştırma, ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarını etkileyen faktörlerin başında kendi çocukluk dönemlerinde yaşadıkları travmaların geldiğini göstermektedir. Duygusal ve fiziksel istismar, demokratik tutumun ve aşırı koruyucu tutumun oluşmasında etkili olurken, duygusal ihmal ve fiziksel istismar otoriter tutumun oluşmasında etkili olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, bu araştırma çocukluk çağı travmatik deneyimlerinin ebeveyn tutumları üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. İhmale ve istismara maruz kalan ebeveynlerin, kendi çocuklarını yetiştirmedeki tutumlarını anlamak ve olumsuz etkileri azaltmak için yaygın bir ebeveyn eğitim programının gerekliliği vurgulanmaktadır. Bu program, ebeveynlere çocuk yetiştirme becerileri, iletişim yöntemleri ve duygusal destek konularında rehberlik etmeli ve çocuk istismarını önlemeye yönelik önemli bir adım olarak değerlendirilmelidir.

Aile içi şiddetAile tutumuAna-baba tutumu+7
Özlem Ülker
İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Kabin memurlarında algılanan stres, duygu düzenleme, öz şefkat ve bilişsel esneklik becerilerinin ilişkisi

Yapılan araştırmanın amacı; kabin memurlarında algılanan stres, bilişsel esneklik, duygu düzenleme becerileri ve öz şefkatin birbirleri ile ilişkisini belirlemektir. Örneklem evreni Türkiye'de 22-45 yaş aralığındaki 154 kabin memurundan oluşmaktadır ve veri toplama araçları olarak Sosyo-Demografik Bilgi ve Veri Formu, Algılanan Stres Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ile Öz-Anlayış Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın demografik bilgilere göre sonuçları şu şekildedir: Kabin memurlarında yaş değişkenine göre algıladıkları stres, duygu düzenleme becerileri ve bilişsel esneklik düzeylerinin farklılaştığı; öz şefkat düzeylerinin farklılaşmadığı bulunmuştur. Cinsiyet değişkenine göre algıladıkları stres, öz şefkat düzeyleri, duygu düzenleme becerileri ve bilişsel esnekliklerinin farklılaşmadığı saptanmıştır. Gelir düzeyi değişkenine göre duygu düzenleme becerisi farklılaşırken; öz şefkat, bilişsel esneklik ve algılanan stres düzeylerinin farklılaşmadığı belirlenmiştir. Eğitim düzeyi ve deneyim süresi değişkenlerine göre algıladıkları stres, öz şefkat düzeyleri, bilişsel esneklikleri farklılaşmadığı saptanmıştır. Medeni durum değişkenine göre algıladıkları stres düzeyi farklılaşırken; öz şefkat düzeyleri, duygu düzenleme becerileri ve bilişsel esnekliklerinin farklılaşmadığı bulunmuştur. Çocuk sahibi olma değişkenine göre ise algıladıkları stres ve bilişsel esneklik düzeyleri farklılaşırken; öz şefkat ve duygu düzenleme becerilerinin farklılaşmadığı belirlenmiştir. Araştırmanın amacı olan kabin memurlarında algılanan stres, bilişsel esneklik, öz şefkat ve duygu düzenleme becerilerinin ilişkisine bakıldığında ise; her birinin birbirleriyle arasında anlamlı bir ilişkinin bulunduğu saptanmıştır. Bulunan sonuçlar, ruh sağlığını koruyucu programlarla kabin ekibi üyelerinin algılanan streslerini azaltmaya yönelik müdahalelerin, duygu düzenleme becerilerini, öz-şefkat ve bilişsel esneklik düzeylerini artırmaya yönelik faaliyetleri içerebileceğini düşündürmektedir.

Bilişsel esneklikDuygu düzenlemeKabin memuru+3
Emel Ermeydan Ertan
İstanbul Gelişim University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerde öfke düzeyi ve bilinçli farkındalık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bireyler bilinçli ya da bilinçsiz tarihin bütün dönemlerinde kendine zarar verme davranışları sergilemişlerdir. Kendine zarar verme davranışı her yaş grubundan insanlarda görülmekle birlikte ergenlik dönemindeki bireylerde çok daha fazla görünmektir. Bu çalışmada ergenlik dönemindeki bireylerin kendine zarar verme davranışında bulunmalarıyla bilinçli farkındalık düzeyleri ve öfke düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma kapsamında İstanbul'da yaşayan ergenlik dönemindeki kendine zarar verme davranışında bulunan 64 kız 64 erkek birey olmak üzere toplam 128 birey ile araştırma yürütülmüştür. Araştırma kapsamında değerlendirmeler için sosyodemografik form, Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (KZVDDE), Bilinçli Farkındalık Ölçeği (BİFÖ), Ergen Öfke Değerlendirme Ölçeği (EÖDÖ) kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen veriler SPSS 24 programıyla analiz edilmiştir. Çalışmada ilişkiler incelenirken Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. İstatistik anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre ergenlik dönemindeki bireylerde kendine zarar verme davranışıyla bilinçli farkındalık düzeyi arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki, kendine zarar verme davranışıyla öfke düzeyleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki, bilinçli farkındalık düzeyi ile öfke düzeyi arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.

Bilinçli farkındalıkErgenlerErgenlik+4
Tufan Çalımbey
İstanbul Gelişim University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2023
00

Other supervisors