Ergenlerde materyalist eğilim, şükretme ve dini-manevi yaşam ilişkisi

Bu çalışmada, ergenlik dönemindeki bireylerde şükretme, materyalist eğilim ve dindarlık düzeyleri ve bunlar arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma evrenini 2018-2019 eğitim öğretim yılında İstanbul'un Avcılar, Fatih ve Üsküdar ilçelerinde öğrenim gören lise öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem grubunu bu üç ilçeden toplam dört anadolu lisesi, iki meslek lisesi ve iki imam hatip lisesi olmak üzere sekiz okul ve bu sekiz okuldan 287'si kız, 238'i erkek olmak üzere toplam 525 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Uysal'ın 1995'te oluşturup Ayten'in yeniden düzenlediği İslami dindarlık ölçeği, McCullough, Emmons ve Tsang'in 2002 yılında geliştirdikleri ve Göcen'in Türkçeye çevirerek geçerlilik ve güvenirlik analizini yaptığı Sürekli Şükür Ölçeği, Richins ve Dawson'ın 1992'te geliştirdikleri ve Turan'ın Türkçeye uyarladığı materyalizm ölçeği ve Adler ve Fagley tarafından 2005'te oluşturulan ve Göcen'in Türkçeye uyarladığı takdir etme ölçeğinin kısa formu ve kişisel bilgi formu ile çalışma yapılmıştır. Aralık 2018- Şubat 2019 tarihleri arasındaki dönemde asıl çalışmamız için veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 programı yardımıyla Pearson Korelasyon, One Way Anova ve bağımsız grup t-testi yöntemleriyle analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, ergenlerde materyalist eğilim ile şükür arasında negatif yönde, dindarlık ile şükür arasında pozitif yönde; ayrıca dindarlık ile materyalist eğilim arasında negatif yönde ilişki bulunmuştur. Diğer yandan bu bağımlı değişkenler ve alt boyutlarının demografik değişkenlere göre anlamlı farklılaşmaları görülmüştür.