Erişkinlerin yaşadıkları yer algılarının ve doğayla ilişkilerinin psikolojik dayanıklılık düzeyleri üzerindeki ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, Türkiye'de yaşayan erişkinlerin yaşadıkları yeri algılama biçimlerinin ve doğayla kurdukları ilişkinin psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırmaya internet üzerinden yayınlanan ölçekleri tamamlamış 431 erişkin katılmıştır. Katılımcılar farklı şehirlerden olup, yaşadıkları yerleşkenin büyüklüğünü sosyodemografik formda belirtmişlerdir. Çalışmada, araştırmacı tarafından hazırlanmış bir sosyodemografik form ve güvenirliği önceki araştırmalarla buluntulanmış olan üç ölçek kullanılmıştır. Bu üç ölçek, psikolojik dayanıklılığı ölçmek için Yetişkin Dayanıklılık Ölçeği (YDÖ), yaşanılan yer algısını ölçmek için Yaşanılan Yer Algısı Ölçeği ve doğayla ilişkiyi ölçmek için Doğa İlişiklik Ölçeği (DIO-21) olarak belirlenmiştir. Veri analizi bulguları, yaşadıkları yeri pozitif algılayan kişilerin psikolojik dayanıklılığının yüksek olduğunu işaret etmektedir. Doğada vakit geçiren insanların, yaşadıkları yeri daha pozitif algıladıkları ve doğayla ilişkisi yüksek olan kişilerin psikolojik olarak daha dayanıklı oldukları bulgulanmış ve tartışmada açıklanmıştır. Bulgular literatürü destekler biçimde psikolojik dayanıklılığın yaş almayla birlikte arttığını, 40 yaş üstü erişkinlerin, 20-29 yaş aralığındaki genç erişkinlere göre kendilik ve gelecek algılarının yüksek olduğunu işaret etmektedir. Veriler psikolojik dayanıklılığı düşük olan erişkinlerin psikolojik destek arayışının yüksek olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar literatür eşliğinde tartışılmıştır. Bireylerin psikolojik dayanıklılıklarının, nihayetinde toplum sağlığını belirleyecek olması yönünden bu araştırmanın ruh sağlığı, toplum sağlığı ve şehir planlaması disiplinlerine katkıda bulunması umulmaktadır.