The historical archaeology of the Early Ottomans: A new perspective on arguments about the foundation of the Ottoman Empire

Bu çalışma, Erken Osmanlı Döneminin sosyo-ekonomik yapısını değerlendirmeyi amaçlamaktadır ve bu değerlendirme Erken Osmanlı Devletini ve onun kuruluşunu yeniden inşa ederken arkeolojik bir yaklaşıma dayanmaktadır. Bu bağlamda, Eskişehir ve Bilecik arasındaki bölgenin Geç Bizans Döneminden Erken Osmanlı Dönemine geçişteki yerleşim düzeni ve bu düzenin yerleşim dağılımı ve değişimi üzerindeki yansıması analiz edilecek ve bölgedeki Erken Osmanlı manzarasının yeniden inşası üzerinden arkeolojik ve tarihsel verilerin kullanımı izah edilecektir. Tezde, ilk olarak Geç Bizans ve Erken Osmanlı dönemleriyle ilişkili seramik ve mimariyi kapsayan arkeolojik kanıtlar incelenmiştir. İkinci bölümde, Malazgirt Savaşından Bafeus Savaşına kadar geçen dönemin tarihsel verilerinin analizi tartışılmıştır. Bu iki bölümde ortaya konulan veriler üzerinden, Eskişehir ve Bilecik illerinde yapılmış olan arkeolojik yüzey araştırmasında toplanan veriler incelenmiştir. Bu inceleme sırasında, veriler tarihsel arkeolojinin yöntembilimi içerisinde tartışılmış ve özellikle arkeolojik maddi kültürleri ve tarihsel metinleri birlikte ele almaya dayanan belgesel arkeoloji açısından ele alınmıştır. Son olarak, bu çalışma, araştırılan alandaki Erken Osmanlı Dönemi yerleşim düzeni ve bu düzenin uç kültürel atmosferi ile karakterize olan sosyal ve kültürel fenomeni araştırılmaktadır. Araştırılan alan, yeni gelen Türkmenlerin ve yerel Bizans'ın kültürel yapıları arasında karşılaşma ve etkileşim alanıdır. Bu iki kültürel yapının yerleşim düzenine etkisi topografyadaki yerleşim stratejisine ve bu iki toplumun sınırdaki sosyal ve ekonomik fenomenlerine dayanmaktadır. Bu bağlamda, bölgenin sınırlı ve sorunlu topografyası ve pastoral sosyo-ekonomik yapısı, kültürel, politik ve ekonomik yapılarını belirlemiştir.