Evli bireylerde eşe kendini açma ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide otantikliğin aracı rolü

Bu çalışmada evlilik birlikteliği yürüten bireylerin eşe kendini açma düzeyleri ve evlilik doyumları arasındaki ilişkide otantikliğin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu Şanlıurfa ilinde yaşayan ve evli olan 460 birey oluşturmaktadır. Araştırma verileri; Evlilik Yaşamı Ölçeği, Eşe Kendini Açma Ölçeği, Otantiklik Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Bu araştırmada, ilişkisel model kullanılmış, toplanan verilerin analizinde basit regresyon analizi, SPSS Process Macro analizi, t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılarak bulgulara ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde; evlilik doyumu ve eşe kendini açma değişkenlerinin yaş, çalışma durumu, evlilik süresi ve çocuk sahibi olup olmama gibi değişkenlere göre anlamlı farklılıklar gösterdiği görülmektedir. Otantiklik değişkeninin alt boyutlarından dış etkiyi kabullenme cinsiyete ve çalışma durumuna göre farklılık göstermektedir. Otantik yaşam alt boyutunun cinsiyete, kendine yabancılaşma alt boyutunun çalışma duruma göre farklılık gösterdiği elde edilen sonuçlar arasındadır. Eşe kendini açma ve otantik yaşam evlilik doyumunu anlamlı ve pozitif yönde, dış etkiyi kabullenme ve kendine yabancılaşma ise evlilik doyumunu anlamlı ve negatif yönde yordamaktadır. Araştırmanın sonucunda; evli bireylerde eşe kendini açma ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide dış etkiyi kabullenme alt boyutunun aracı bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Kendine yabancılaşma ve otantik yaşam alt boyutlarının iki değişken arasında aracılık etkisi vardır. Otantikliğin, eşe kendini açma ve evlilik doyumu arasındaki ilişki üzerinde etkili bir değişken olduğu söylenebilir.