Türkiye'de yükseköğretim düzeyinde ingilizce öğretim görevlilerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi düzeylerinin ve algılarının incelenmesi

Günlük hayatımızdaki neredeyse her şeyin hızlı gelişmeler sayesinde farklı boyutlara evrilme eğiliminde olduğu bir çağda yaşarken, teknolojinin de bir istisna olmadığını varsaymak muhtemelen güvenli olacaktır. Bu nedenle, İngilizce öğretim görevlilerinin sadece bu bilgi türlerinde yetkin olmaları değil, aynı zamanda teknolojik, pedagojik ve alan bilgisini öğretim uygulamalarına entegre edebilmeleri beklenmektedir. Eğitimde teknoloji entegrasyonu, üniversite düzeyinde Yabancı Dil Olarak İngilizce (YDOİ) öğretiminde de önemli bir ivme kazanmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'deki bir devlet üniversitesinde çalışmakta olan İngilizce öğretim görevlilerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) düzeylerine yönelik algılarını incelemektedir. Sıralı karma yöntem araştırma tasarımını kullanan çalışma, ilk olarak 47 öğretim görevlisinden YDOİ-TPAB anketi aracılığıyla nicel veriler toplamış, ardından 16 katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla nitel veriler elde etmiştir. Nicel analiz, öğretim görevlilerinin yüksek düzeyde Alan Bilgisi (AB) ve Pedagojik Alan Bilgisi (PAB) algısına sahip olduğunu, ancak nispeten daha düşük düzeyde Teknolojik Pedagojik Bilgisi (TPB) algısına sahip olduğunu ortaya koymuştur. TPAB düzeylerinde, öğretim deneyimine bağlı olarak önemli farklılıklar bulunmuş, daha yeni öğretim görevlilerinin daha yüksek teknolojik yeterlilik sergilediği görülmüştür. Nitel bulgular, YDOİ öğretiminde teknoloji entegrasyonunu iyileştirmek için sürekli mesleki gelişim ve hedefli eğitime duyulan güçlü ihtiyacı göstererek daha derinlemesine bilgiler sunmuştur. Katılımcılar, teknolojik araçları pedagojik stratejiler ve alan sunumu ile dengelemekte zorlandıklarını ifade etmişlerdir. Ayrıca, kurumsal desteğin ve kaynaklara erişimin önemini vurgulamışlardır. Bu araştırma, Türkiye'de bir devlet üniversitesinde çalışmakta olan İngilizce öğretim görevlilerinin karşılaştıkları özel ihtiyaçlar ve zorluklar hakkında kapsamlı bir anlayış sağlayarak TPAB ile ilgili alanyazına katkıda bulunmaktadır. Çalışma, teknolojik bilgi açığını kapatmak ve genel öğretim etkinliğini artırmak için özelleştirilmiş mesleki gelişim programlarına duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır. Bulguların ve çıkarımların tartışılmasına dayanarak çalışma, gelecekteki araştırma çalışmaları için çeşitli ve sağlam örnekleme tekniklerinin kullanılması, daha büyük bir örneklem büyüklüğünün hedeflenmesi, eksik veri sorunlarının ele alınması, birden fazla görüşmecinin kullanılması ve görüşme tekniklerinde kapsamlı eğitim ve standartlaşmanın sağlanması gibi öneriler sunmaktadır.