Çevreci davranışın tutumsal örüntüler, çevresel adalet inancı ve çevresel endişe ile açıklanması

İnsan eylemi, iklim değişikliğine eşlik eden ekolojik bozulmanın birincil nedeni olarak gösterilmektedir. İklim değişikliğini durdurmak için bireylerin harekete geçmesi gerekmektedir. Çevreci davranışın altında yatan mekanizmaların tanımlanması, bu davranışın artması için çok önemlidir. Bu çalışma bireylerin çevre hakkındaki inançlarının yanı sıra genel tutumsal yönelimlerinin çevreci davranış üzerinde bir rolü olabileceğini varsayarak, bu tez tutumsal yönelimlerin, yani (sağ kanat yetkecilik, sosyal baskınlık yönelimi ve ekolojik baskınlık yönelimi) etkilerini test etmektedir. Sonuçlar, ilk olarak, ekolojik baskınlık yöneliminin sağ kanat yetkecilik, sosyal baskınlık yönelimi ve çevreci davranış arasında negatif bir ilişkiye aracılık ettiğini göstermektedir. İkinci olarak, çevresel kaygı, sağcı kanat yetkecilik ile çevreci davranış arasında pozitif bir ilişkiye aracılık ederken, sosyal baskınlık yönelimi ile çevreci davranış arasında negatif bir ilişkiye aracılık etmektedir. Son olarak, çevresel adalet inancı, sağ kanat yetkecilik, sosyal baskınlık yönelimi ve çevreci davranış arasındaki bağlantılara aracılık etmekte başarısız olmaktadır. Sonuç ve olası çıkarımlar ilgili literatürde tartışılmaktadır.