Türkiye'de kadınların yeni çağ spiritüelliğine katılımı üzerine bir araştırma çalışması

Yeni çağ spiritüelliğine ve özellikle bu akımlarda karşılaştığımız cinsiyetler arası uçurum bir çok araştırmacının ilgisini çekmektedir. Bu çalışma bu fenomen içerisindeki kadın hakimiyetinin dinamiklerini daha detaylı araştırma ve açıklama çabasının girişimiyle ortaya çıkmıştır. Türkiye'de kadınlar spiritüel arayışların bütünlükçü ortamında (holistic milieu) (Heelas ve Woodhead, 2005) erkekleri sayıca geride bırakmakta ve hem katılımcı hem de uygulayıcı olarak son derece aktif bir pozisyonda bulunmaktadır. Yapılan yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelere ve katılımcı gözlemlere göre bu çalışma, 'Yeni Çağ' spiritüelliğinin yeni bir kültür, arayış ve hatta bir emek pazarı olarak kadınlara imkan ve tecrübe tanıdığını göstermektedir. Bu imkan ve tecrübeler onları 'içsel olarak' özgürleştirmekte ve güçlendirmektedir. Bu tez aynı zamanda Yeni Çağ spiritüelliğinin 'eril' ve 'organize olmuş' dinlerin tersine 'dişil' ve 'doğaçlanmış' bir dinselliğin tezahürü olduğunu ileri sürmektedir. Yeni Çağ Spiritüelliği kadınların ifade tercihlerine ve modlarına uygun düşen bir dişil spiritüellik olmasının yanı sıra kadınların öznel spiritüel tecrübelerine de öncelik tanımaktadır. Yeni Çağ spiritüelliği dişil değerlere ve niteliklere öncelik veren ataerkillik sonrası (post-patriarchal) bir paradigmadır. Bu bakış açısıyla tezim hem kadınların Yeni Çağ spiritüelliğiyle olan tecrübeleri konusundaki anlayışımıza hem de bir bütün olarak Yeni Çağ spiritüelliği hakkındaki bakış açımıza katkıda bulunmaktadır.