Türkiye'de bir devlet okulu bağlamında 9. sınıf öğrencilerinin iyi olma hallerinin incelenmesi

Öğrencilerin akademik performanslarını ve hayattaki başarılarını etkileyen faktörlerden biri de psikolojik durumlarıdır. İyi olma hali, bu psikolojik durumun en önemli unsurlarından biri olarak kabul edilir ve "kişinin tam kapasitesini gerçekleştirebildiği, başarılı ve yaratıcı bir şekilde çalışabildiği, güçlü kişilerarası ilişkiler kurabildiği ve topluma katkıda bulunabildiği" bir durum olarak tanımlanır (Beddington vd., 2008, s. 1057). Uzun yıllar boyunca psikoloji ve eğitim, iyi olma hali fikrini hem kullanmış hem de kapsamlı bir şekilde araştırmıştır. İyi olma hali geniş bir konudur ve okul ortamı, sosyal ilişkiler, okulun yapısal özellikleri ve olanakları ve daha pek çok faktörden etkilenir. Sonuç olarak, bu konu tartışılırken bağlam dikkate alınmalıdır. Bu bilgiler doğrultusunda, bu çalışma 9. sınıf öğrencilerinin devlet okulu ortamında iyi oluşlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, öğrencilerin iyi oluş düzeyleriyle ilişkili değişkenler (okul ortamı, okula bağlılık ve güvenlik, öğrencilerin cinsiyeti, akranları ve öğretmenleriyle ilişkileri ve okul yaşamına ilişkin algıları) karma yöntem tekniği kullanılarak incelenmiştir. Nicel veriler, Kern ve diğerleri (2016) tarafından uyarlanan EPOCH Ergen İyi Oluş Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Buna ek olarak, yarı yapılandırılmış görüşmeler kullanılarak nitel veriler toplanmıştır. Anket bulguları değerlendirildiğinde, öğrencilerin genel iyi olma hali puanının orta düzeyde olduğu ve cinsiyet açısından anlamlı bir fark bulunmadığı görülmüştür. Ayrıca, görüşme yanıtları analiz edildiğinde, öğrencilerin okul ortamında mutlu oldukları, öğretmenleri ve akranlarıyla iyi iletişim kurdukları, çeşitli etkinliklere katıldıkları ve okul ortamında kendilerini güvende hissettikleri ortaya çıkmıştır.