Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet okullarında görev yapan ingilizce öğretmenlerinin girişimcilik seviyelerinin belirlenmesi

21. yy. dünyasının giderek artan rekabetçi ortamında toplumların daha ileriye gitmeleri girişimci ruha sahip nesiller yetiştirmekle mümkündür. Toplumsal dönüşümler bireylerle sınırlı kalamaz, ancak girişimci ve yenilikçi anlayışın kitlelere yayılması ile sağlanabilir. Kitleleri eğitmenin en hızlı ve verimli yolu ise yine eğitim kurumlarından ve özellikle eğitimcilerden geçmektedir. Girişimcilik konusu yüzyıllardır süregelen ve üzerine sayısız akademik çalışma yapılan bir alandır. Ancak, girişimciliğin iktisadi boyuttan ayrılan en önemli alt dallarından biri ise sosyal girişimcilik olup son yıllarda akademik çevrelerde merak uyandırmaktadır. Bu kapsamda öğretmenler maddi kazançtan ziyade toplumsal katkı, çalışkan ve üretken olmak gibi toplumda katma değer üretmek suretiyle toplumların refah düzeylerinin artmasına destek sağlayan en önemli unsurlardandır. Bu çalışmada, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet okullarında görev yapmakta olan İngilizce öğretmenlerinin girişimcilik düzeyleri, öğretmenlerin girişimcilik ruhunu destekleyen ve engelleyen unsurlar ile Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet okullarında benimsenen bürokrasinin öğretmenlerin girişimcilik eğilimleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma deseni olarak karma yöntem uygulanmıştır. İngilizce Öğretmenlerinin girişimcilik düzeylerine ilişkin nicel veriler, 26 tanesi 5'li Likert türünde ve 1 tanesi de çoktan seçmeli olmak üzere toplam 27 sorudan oluşan bir anket ile ölçülmüştür. Nicel veriler ise, Türkiye'nin farklı illerindeki devlet okullarında görev yapmakta olan toplam 7 İngilizce öğretmenine verilen yarı yapılandırılmış mülakat formu ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen nicel verilere göre dört alt boyut ortaya çıkmıştır. Bunlar, sosyal girişimcilik, bürokrasi algısı, mesleki yenilenme ve yenilikçiliktir. Bu veriler incelendiğinde devlet okullarında çalışan İngilizce öğretmenlerinin girişimcilik seviyeleri; bürokrasi algısı alt boyutunda eğitim verilen seviyeye ve girişimcilik eğitimi alınıp alınmamasına; mesleki yenilenme alt boyutunda yaşa; yenilikçilik alt boyutunda cinsiyet, eğitim verilen kademe, mesleki tecrübe ve en son ulaşılan eğitim derecesine göre anlamlı farklılıklar göstermiş; sosyal girişimcilik bakımından ise katılımcılar arasında herhangi anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Yarı yapılandırılmış mülakatlar sonucunda elde edilen verilere göre yenilikçi uygulamalar idarece takdir edildiğinde ve desteklendiğinde öğretmenlerin girişimci eğilimlerinin arttığı; ancak, merkezi sınavların oluşturduğu baskı ve paydaşlardan gelen olumsuz tepkilerin, öğretmenleri girişimci uygulamalar yapmaktan alıkoyan etkenler arasında olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, pedagojik girişimciliğe ilişkin daha açık politikalar üretilmesi ve öğretmen yetiştiren okullarda ve hizmet içi öğretmen eğitimleri sırasında girişimciliğin önemine daha fazla vurgu yapılması gerekliliğini de ortaya çıkarmıştır.