Joyce Carol Oates?un Mary: A life adlı romanında ailevi travmanın yol açtığı ebeveyn arayışı ve iyileşme sürecinin irdelenmesi

Ebeveyn yokluğu özellikle anne yokluğu kişide psikolojik travmaya sebep olur. Eğer bu kayıp çocuklukta yaşanırsa çocuk üzerinde ve onun gelecek yaşantısında önemli etkileri olur. Kişi bu travmanın sekteye uğratıcı etkilerinden sadece bazı sosyal mekanizmalar sayesinde kurtulabilir. Bu mekanizmalar onun hayatını paylaştığı arkadaşları, akrabaları veya kendisine yakın hissettikleri olabilir. Bunlar din gibi başarı gibi kurumlar veya ileride yaşayacağı sevgili veya eş ilişkileri gibi sığınaklar olabilir. Anne figürünün eksikliği kişiyi yukarıdaki kurumlarla doldurmaya çalışacağı büyük bir boşluğa terk edebilir. Travmaya uğrayan kişi yaralarını iyileştirmek için buna sebebiyet veren olayla yüzleşmeye çalışır.Joyce Carol Oates'un Marya: A Life romanının özelinde kahraman Marya, ancak annesiyle yeniden bir araya gelince hayatında huzura kavuşabilir. Bir kere kırılmaya uğrayan anne-kız ilişkisi yeniden kurulunca, Marya'nın benliğindeki yaraları tamir eder. Oates'un ?kızı? Marya güçlü bir kişiliğe sahiptir ve yaşadığı travmanın hayatını çatırdatmasına izin vermez. O erkek egemen düzenle savaşan bir kadındır. Marya anne yokluğundan acı çeker fakat hayatındaki anne sessizliği onun kendine güveni sayesinde anne söylemine döner. Oates ataerkil toplum yapısının kadınlar üzerindeki kısıtlamalarına karşıdır. Kadın egemenliğine dayatılan toplumsal kısıtlamalara rağmen, Oates'un romanları, haklarını ve arzularını dile getirmek için uğraşan annelerin kızlarına bıraktığı cesur mirası işaret eder.