Farklı kalınlıklarda hazırlanan monolitik restorasyonların kırılma direncinin ve renk değişikliğinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında termal döngü uygulanan, değişen kalınlıklarda ve farklı materyallerden üretilen monolitik restorasyonların kırılma direnci ve renk değişikliği incelenmiştir. Anatomik olarak diş hazırlığı gerçekleştirilmiş akrilik diş (26 numara, Fraseco) bilgisayar destekli tasarım ve üretim modeliyle çoğaltılmıştır. Kuronların oklüzal kalınlıkları 1 mm ve 1,5 mm olarak iki farklı tasarımda üretilmiştir. Aksiyal duvarlar ise renk değişiminin aynı kalınlıkta değerlendirilmesi nedeniyle 1 mm olarak tasarlanmıştır. Simante edilen kuronların değişikliği değerlendirilmek amacıyla termal döngü öncesi ve sonrasında spektrofotometre ile renk ölçümü gerçekleştirilmiştir. Aynı örneklere sahip diğer gruplarda termal döngü uygulanmamış örnekler ile termal döngü uygulanmış örneklerin kırılma direnci ölçülmüş ve N olarak kayıt altına alınmıştır. Çalışmanın sonucunda tüm materyallerde gerçekleşen renk değişikliği kabul edilebilir eşik değerinin altında bulunmuştur. GC Cerasmart (C) ile Vita YZ XT (XT) ve Vita YZ T (T) arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. (C) ile Vita Suprinity (S) arasındaki fark anlamlı değildir. Materyallerinin ΔE00 değerleri; 1,56 (C), 0,95 (XT), 1 (T) ve 1,19 (S) olarak bulunmuştur. Termal döngü sonucu kırılma direnci değerlendirildiğinde, sadece (T) materyalinin 1 mm oklüzal kalınlıkta hazırlanan örneğindeki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Materyal kalınlığının artması ile (C) materyali hariç diğer gruplarda kırılma direncindeki artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. 1 mm ve 1,5 mm kalınlıktaki (S) materyalinin kırılma direnci diğer tüm materyallerden düşük ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Çalışma sonucunda tüm materyaller kabul edilebilir renk uyumu aralığında bulunmuş ve kullanımı uygun görülmüştür. 1 mm oklüzal kalınlıkta (S) materyalinin arka bölge restorasyonlarında kullanımı uygun bulunmamıştır.