Farklı mikrobiyal gübre dozlarının çim karışımının kuraklığa toleransı üzerine etkisi

Kuraklık, çim alanların kalitesini ve sürdürülebilirliğini doğrudan etkileyen en önemli abiyotik stres faktörüdür. Bu çalışmada; çim alan tesislerinde kullanılan bir çim karışımında [%60 kamışsı yumak (Festuca arundinacea Schreb.), %20 çok yıllık çim (Lolium perenne L.) ve %20 rizomlu kırmızı yumak (Festuca rubra L. subsp. rubra)]; farklı dozlarda mikrobiyal gübre uygulamalarının (MG1-0,0 cc m-2, MG2-1,0 cc m-2, MG3-1,5 cc m-2, MG4-2,0 cc m-2 ve MG5-2,5 cc m-2), çim karışımının kuraklığa toleransı (K1-%100 sulama/SK/kontrol, K2-%75 sulama/SK, K3-%50 sulama/SK ve K4-%25 sulama/SK) üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma sera koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık dozları ana parselleri, farklı mikrobiyal gübre dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda; kuraklık stresinin, incelenen özelliklerin tamamında, %9 ile %71 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, mikrobiyal gübre uygulamalarının kuraklık stresi koşulları altında kontrol bitkilerine kıyasla; vejetasyon yüksekliğinde %2 ile %38, bitki yaş ağırlığında %26 ile %52, çim kalitesinde %7 ile %29, çim renginde %7 ile %30, bitki ile kaplı alanda %2 ile %3, çim yoğunluğunda %6 ile %14, nispi klorofil içeriği indeksinde (NKİİ) ise %9 ile %50 oranında iyileşmeye neden olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; uygulanan mikrobiyal gübrenin, kuraklık stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda tolere ettiği ve MGD4 ve MGD5 dozlarının diğer uygulamalara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.