Farklı tekniklerle hazırlanan metal alt yapıların dental porselenler ile bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, döküm, frezeleme, direkt metal lazer sinterleme (DMLS) ve seçici lazer ergitme (SLM) teknikleriyle üretilen metal alt yapıların üç farklı porselen ile olan bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesidir. Materyal ve Metod: Bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesi amacıyla ISO standartlarına göre döküm, frezeleme, DMLS ve SLM teknikleri ile toplam 240 adet Co-Cr esaslı metal alt yapı hazırlandıktan sonra üç farklı üst yapı porseleni uygulandı. Örneklerin yarısı (120 örnek) termal yaşlandırma işlemine tabi tutuldu. Tüm örneklere üç nokta eğme testi uygulandı. Elde edilen veriler varyans analizi ve Tukey çoklu karşılaştırma testleri ile istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Döküm tekniğiyle hazırlanan metal alt yapıların porselen ile bağlanma dayanımlarının en fazla olduğu, alt yapı üretim teknikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunduğu görüldü (p<0.001). Vita VMK Master ve G-Ceram MF porselen ile hazırlanan örneklerin bağlanma dayanımlarının istatistiksel olarak farklı olmadığı (p>0.05), Vita VM 13 porselen ile hazırlanan örneklerin ise anlamlı (p<0.001) şekilde daha düşük bağlanma değerleri gösterdiği saptandı. Tüm örneklerin bağlanma dayanım değerlerinin termal yaşlandırma işleminden olumsuz etkilendiği (p<0.001) belirlendi. Sonuç: Çalışmanın sonucunda; en iyi bağlanma dayanım değerleri yaşlandırma işlemi uygulanmayan örneklerde döküm/Vita VMK Master grubunda, yaşlandırma işlemi uygulanan örneklerde ise döküm/G-Ceram MF grubunda elde edildi. Anahtar Kelimeler: Alt yapı hazırlama teknikleri, bağlanma dayanımı, porselen, yaşlandırma işlemi