Farklı vertikal konumlardaki dental implantlarda yükleme sonrası periimplant dokuların klinik ve mikrobiyolojik yöntemlerle incelenmesi

Günümüzde diş eksikliklerinin giderilmesinde alternatif bir tedavi seçeneği olan dental implant uygulamaları, implantoloji alanında yaşanan gelişmelerle giderek daha yüksek başarı oranlarına sahip olmaktadır. İmplant başarısı üzerine etki gösteren çok sayıda faktör bulunmaktadır. Ancak en önemli implant kayıp nedeni olarak gösterilen ?peri-implantitis?e neden olmasından ötürü implant çevresinde gözlenen mikrobiyal birikim özellikle dikkat çekmektedir. İki parçalı implantlarda implant-dayanak birleşimi arasında gözlenen ?mikro boşluk? mikrobiyal birikim ve iltihabi hücre yoğunluğunun en yüksek oranda tespit edildiği bölgedir. İmplant-dayanak bağlantı tasarımlarına göre farklılık gösteren mikro boşluk, konik vidalı bağlantı tasarımlarında diğer bağlantı şekillerine göre daha düşük infilamasyon oluşumuna neden olmaktadır. Aynı zamanda bu bağlantı tasarımına sahip implantların kret seviyesinin altında konumlandırıldıklarında doku desteğinin daha uzun süre stabil kaldığı ve implant başarısının hem fonksiyonel hem de estetik yönden uzun dönemde arttığı bildirilmiştir. Bu düşünce doğrultusunda bu anlayışla gerçekleştirilen implant uygulamalarında gerçek yükleme sonrasında gözlenen mikrobiyolojik değişimlerin değerlendirildiği bir çalışma gerçekleştirmeyi amaçladık.Çalışmamızda dahil edilme kriterlerini sağlayan 36 implanta (18 test, 18 kontrol) yer verilmiş olup, bu implantların protetik restorasyonları tamamlanmasıyla aynı gün içerisinde başlangıç ?0? ve sonrasındaki 1., 3. ve 6. aylarda klinik indeksler, radyografik görüntüler ve mikrobiyolojik analiz için subgingival örnekler alınmıştır. Elde edilen mikrobiyolojik örnekler q-PCR analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir.Elde edilen veriler doğrultusunda, test ve kontrol grupları arasında klinik, radyografik ve periodontal patojenlerin varlığıyla ilişkili verilerde istatistiksel olarak fark görülmemiştir. Ancak 6.ay toplam bakteri miktarlarında kontrol grubunda test grubuna nazaran daha yüksek değerler elde edilmiş ve aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.Çalışmamızdan elde edilen sonuçlar çerçevesinde, kısa dönemli takip içerisinde, kret seviyesinin altında konumlandırma gerçekleştirilen implantlarda, implant çevre dokularda daha iyi doku bariyeri sağlandığı söylenebilir. Ancak daha uzun dönemli çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır