Faruk Duman'ın öykü ve romanlarında yapı ve izlek

Faruk Duman, 2000 sonrası Türk Edebiyatı döneminde deneme, öykü ve romanları ile adından söz ettiren önemli yazarlardandır. 1974/Ardahan doğumlu olan yazar, halk edebiyatı unsurlarından olan masal, efsane, destan ve halk hikâyeleri gibi geleneksel anlatı formları ile çağdaş kurgu biçimlerini yapısal ve izleksel açılardan eserlerinde birleştirip, kendi dil ve üslubu ile işleyen özgün bir sanatçı kimliğine sahiptir. Eserlerinde kasaba ve taşra insanlarının kısıtlı imkânları, tarihi ve siyasi olaylara yönelik eleştiriler, orta ve alt düzey sınıf insanının sıkıntıları gibi toplumsal meseleler ile beraber kimliksel kopuş, benliğin tükenişi, psikolojik gerilimler ve varoluşsal problemler gibi bireysel konuları aynı anda işler. Anlatıların temel tema ve epizotlarını görünür kılan arka plan ise genel olarak doğadır. Faruk Duman anlatılarının olmazsa olmazı olan doğa, anlatılan dönem ekseninde bütün sosyokültürel ortamı aydınlatan ve kurgu karakterlerine ait duygu durumlarının tetikleyicisi olan güçlü bir yönlendiricidir. Dile önem veren ve anlatmanın önemi üzerinde sıklıkla duran Faruk Duman, oluşturduğu dil ve üslubu ile de kendine özgü bir sanat anlayışı geliştirmiştir. Akıcı ve sürükleyici dili ile okuru sıkmadan metnin içine çeken etkileyici bir üsluba sahiptir. Bu çalışmada Faruk Duman'ın öykü ve romanları incelenmiş, elde edilen bulgular ışığında tespit edilen yapısal unsurlar ve izleksel kurgular analiz edilmiş, dil kullanımı üzerinde belirli veriler üzerinden değerlendirmeler yapılmış ve yazarın yazın dünyası çözümlenmeye çalışılmıştır.