Essays on financial connectivity and stability

Bu tez, ağ analizi kullanarak sınır ötesi kredi piyasasının yapısını araştırmış ve makroekonomik değişkenleri kontrol ederek, finansal bağlantılılık ve sistemik kriz olasılığı arasındaki ilişkiyi incelemiştir. 1978-2016 dönemi için yapılan analizde, 177 ülkenin bankalar arası ve bankadan banka olmayan sektöre sınır ötesi borç verme piyasaları için BIS yerel bankacılık istatistikleri veri setinden elde edilen ülke düzeyinde panel veri kullanılmıştır. Sistemik kriz dönemleri Avrupa Sistemik Risk Kurulu (European Systemic Risk Board, Lo Duca et al. (2017)) ve Laeven ile Valencia (2013, 2018) çalışmalarından elde edilmiştir. Literatürde, finansal bağlantılılık ve istikrar arasındaki ilişki konusunda iki farklı görüş yer almaktadır. Bir taraftan, finansal bağlantılılık seviyesindeki bir artışın, şokun olumsuz etkilerinin pek çok finansal kurum arasında paylaşılması yoluyla absorbe edilmesine olanak sağladığı ve finansal istikrarı artırdığı iddia edilmektedir. Diğer taraftan, finansal piyasaların yapısına bağlı olarak, şokun bir kurumdan diğerine yayılmasını kolaylaştırarak finansal istikrarı bozabileceği ve sistemik riskte artışa neden olabileceği iddia edilmektedir. Öncelikle, 13 gelişmiş ekonominin bankalar arası ve bankadan banka olmayan sektöre sınır ötesi borç verme piyasaları incelenmiş ve finansal bağlantılılıktaki bir artışın sistemik kriz olasılığını azalttığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, bu etkinin kredi patlaması ve sermaye girişi artış dönemlerinde hem bankalar arası hem de bankadan banka olmayan sektöre sınır ötesi borç verme piyasalarında hafiflediği veya tamamen ortadan kalktığı bulunmuştur. İkinci olarak, 1978-2016 döneminde, 25 ülkeden oluşan Avrupa sınır ötesi bankalar arası ve bankadan banka olmayan sektöre borç verme piyasaları incelenmiştir. Bu piyasanın incelenmesi finansal bağlantılılık seviyesi ile ölçülen çeşitli seviyelerdeki finansal bütünleşmenin kriz olasılığı üzerindeki etkisini incelemeye imkan tanımıştır. Tek para birimi olan Avro kullanımının, AB'nin her iki ağdaki krize karşı dayanıklılığını artırmaya yardımcı olduğunu, ancak üye devletler arasında kur riskini ortadan kaldırmadan yapılan yasama-düzenleyici bütünleşmenin AB'nin bankalar arası sınır ötesi kredi piyasasında direnci zayıflattığı görülmüştür. Sınır ötesi aşırı borç verme döneminde, üyeliğin durumuna bakılmaksızın her iki borç verme ağı için finansal bağlantılılıktaki artışın kriz olasılığını artırdığı bulunmuştur. Son olarak, veri setimizi 177 ülkeye genişleterek analiz süreci boyunca global kredi piyasaları ağındaki finansal bağlantılılık ve istikrar arasındaki ilişki incelenmiştir. Bankalar arası borç verme ağında, küresel finansal bağlantılılıktaki bir artışın kriz olasılığındaki bir düşüşle ilişkili olduğu bulunmuş, ancak bu etkinin sadece kredi patlaması dönemlerinde ortadan kalktığı tespit edilmiştir. Öte yandan, yerel bağlantılılıktaki bir artışın kriz olasılığındaki bir artışla ilişkili olduğu bulunmuştur. Bu etkinin, gelişmiş ülkelerden ziyade gelişmekte olan ülkelerden kaynaklandığı görülmüştür. Her iki borç verme piyasasında da sermaye girişi dönemlerinin bağlantılılık ve kriz olasılığı arasındaki ilişkiyi etkilemediği görülmüştür. Bulgular, politika yapıcının finansal bağlantılılıktaki artışın faydalarını korurken, bununla ilişkili riskleri azaltabilecek bir piyasa mekanizması tasarlamayı hedeflemesi gerektiğini göstermiştir.