Fiziksel aktivite, duygu durum ve yorgunluk: özel eğitim öğretmenleri

Bu araştırmanın amacı, özel eğitim öğretmenlerinin fiziksel aktivite düzeyleri ile duygu durumları ve yorgunluk düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu; kolayda örnekleme yöntemine ve amaçsal örnekleme yöntemine göre belirlenmiştir. Veri toplama araçlarında; "Kişisel Bilgi Formu", fiziksel aktivite düzeyi, duygu durumu ve yorgunluk düzeyi için nicel ve nitel sorular bulunmaktadır. Veri analizi öncesinde özel eğitim öğretmenlerine ait tanımlayıcı istatistikler verilmiştir. Normallik testi sonucunda ilişki ve karşılaştırma analizi için nonparametrik testler kullanılmıştır. Bulgularda, yaşanılan il, okul türü ve sigara kullanımının belirleyici olmadığını; buna karşın cinsiyet, kurum türü ve spor yapma durumunun anlamlı farklılıklar yarattığını göstermektedir. Erkeklerin fiziksel aktivite ve mutluluk düzeyleri kadınlardan yüksek bulunurken, kadınların yorgunluk düzeyleri daha yüksektir. Halk Eğitimi ve Özel Eğitim kurumlarında çalışanlar ile özel sektör çalışanlarının yorgunluk düzeylerinin daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Spor yapan katılımcıların fiziksel aktivite ve mutluluk düzeyleri anlamlı derecede yüksektir. Korelasyon ve regresyon analizleri, fiziksel aktivite ile mutluluk arasında pozitif, mutluluk ile yorgunluk arasında ise negatif yönlü ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma genel olarak, fiziksel aktivitenin mutluluğu artırabileceğini ancak tek başına yorgunluğu azaltmada yeterli olmayabileceğini göstermektedir. Fiziksel aktivitenin yaşam biçimi hâline getirilmesi, özellikle kadınların yorgunluk düzeylerini azaltmaya yönelik destek programlarının geliştirilmesi, kurumlarda iş yükünün dengelenmesi ve iş-yaşam dengesi politikalarının uygulanması önerilmektedir. Ayrıca, spor yapmayı teşvik eden sosyal ve kurumsal etkinliklerin yaygınlaştırılması da önerilmektedir.