Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nde görev yapan personellerin iletişim becerilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi (Gaziantep ili örneği)

İnsanların sağlıklı bir iletişim kurabilmesinde iletişim becerilerinin rolü oldukça fazladır. İletişim insanların yaşamında vazgeçilmez ve kaçınılmaz bir unsurdur. İnsanın sosyal bir varlık olması sebebiyle ve ihtiyaçlarını karşılayabilmek amacıyla sürekli iletişim halindedir. Dolayısıyla Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nde görev yapan personellerin, insanlar ile tam anlamıyla ilgilenebilmesi, onları yönlendirme ve etkilemesi için etkili iletişim becerisine sahip olmaları gerekmektedir. Bu araştırma, "Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nde görev yapan personellerin farklı değişkenler açısından iletişim becerilerinin incelenmesi" amacıyla yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırma evrenini 2019-2020 yılında Gaziantep gençlik ve spor il müdürlüğü bünyesinde görev yapmakta olan personeller, örneklem grubunu ise gönüllülük esasına dayalı olarak seçilen 323 (79 Kadın, 244 Erkek) birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Korkut Owen ve Bugay (2014) tarafından geliştirilen "İletişim Becerileri Envanteri (İBE)" kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programından yararlanılmıştır. İstatistiksel yöntem olarak t testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma verilerinin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla normallik testleri uygulanmış ve normal dağılım göstermeyen veri setleri için Kurtosis-Skewness değerlerine bakılmış ve verilerin normal dağılım göstermediği belirlenmiştir. Nonparametrik testlerden bağımsız değişkenler arasındaki farklılığın tespitinde Man Whıtney U ve Kruslkal Wallis analizlerinden yararlanılarak, sayısal veriler tablolar halinde yorumlanmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda gençlik ve spor il müdürlüğü personellerin iletişim becerileri ölçeği alt boyutlarında ortalamanın üstünde puan elde ettikleri görülmüştür, dolayısıyla olumlu iletişim becerilerine sahip oldukları söylenebilir. Cinsiyet, medeni durum, mesleki kıdem ve gelir düzeyleri açısından gruplar arasında bir farklılık görülmezken, yaş değişkeni açısından, küçük yaş gruplarının (20-30) daha olumlu iletişim becerilerine sahip oldukları, eğitim durumu açısından lise, lisans ve lisansüstü öğrenime sahip olanların ortaokul olanlardan daha yüksek puan elde ettikleri tespit edilmiştir.