Geogebra destekli dönüşüm geometrisi öğretiminin 7. sınıf öğrencilerinin başarılarına, inançlarına ve tutumlarına etkisinin incelenmesi

Dinamik geometri yazılımlarının matematikte ve özellikle alt öğrenme alanı olan geometride öğrencilere alışılmışın dışında öğrenim yaşantısı ve soyut kavramları görsel şekillerde sunulabileceği bilgisayar cebir ve geometri sistemleri olduğu söylenebilir. Böyle teknolojik gelişmeler eğitimi olumlu etkilemektedir. Dinamik geometri yazılımlarının eğitim sisteminde kullanılmaya başlamasıyla matematik derslerinde sağlanan gelişimin öğrencilerin bilişsel alanlarında olmasının yanı sıra duyuşsal alanlarında da olması kaçınılmaz olacaktır. Bu bağlamda, bu çalışmada dinamik geometri yazılımlarından biri olan GeoGebra destekli dönüşüm geometrisi öğretiminin 7. sınıf öğrencilerinin başarılarına, matematiğin doğasına yönelik inançlarına, matematiğin öğretimine yönelik inançlarına ve geometriye yönelik tutumlarına etkisi incelenmiştir. Araştırmada ön-test son-test kontrol gruplu yarı-deneysel araştırma deseni kullanılmıştır. Deney grubuna GeoGebra kullanılarak öğretim yapılmış, kontrol grubuna ise GeoGebra kullanılmadan öğretim gerçekleştirilmiştir. Araştırma, 2015-2016 eğitim-öğretim yılında Bartın ili Hendekyanı Ortaokulu'nda öğrenim gören 7. sınıftaki toplam 26 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, dönüşüm geometrisi başarı testi, matematiğin doğasına yönelik inanç ölçeği, matematiğin öğretimine yönelik inanç ölçeği ve geometri tutum ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, dinamik geometri yazılımı GeoGebra ile dönüşüm geometrisi öğrenen deney grubu ile GeoGebra kullanılmadan dönüşüm geometrisi öğrenen kontrol grubu öğrencilerinin başarıları, matematiğin doğasına yönelik inançları, matematiğin öğretimine yönelik inançları ve geometriye yönelik tutumları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat deney grubundaki öğrencilerin başarı düzeylerinin kontrol grubundaki öğrencilerinkine göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, deney grubundaki öğrencilerin matematiğin doğasına yönelik inançlarında herhangi bir artış bulunmazken, matematiğin öğretimine yönelik inançlarında ve geometriye yönelik tutumlarında artış bulunmuştur.