Gestasyonel diabetes mellitus tanısı almış gebelerde motivasyonel görüşmenin sağlığı yönetebilme özyeterliliğine ve yaşam kalitesine etkisi

Araştırma, Gestasyonel Diyabetes Mellitus (GDM)tanısı almış gebelerde motivasyonel görüşmenin (MG) sağlığı yönetebilme özyeterliliğine ve yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacı ile randomize kontrollü, deneysel tipte yapılmıştır. Araştırma, Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesi ve Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi kadın doğum polikliniklerinde 1 Haziran 2024- 30 Haziran 2025 tarihleri arasında 60 gebe ile tamamlanmıştır. Araştırma bir müdahale (n=30) bir kontrol (n=30) grup ile yürütülmüştür. Müdahale grubundaki gebelere 4 oturum MG oturumları yapılırken, kontrol grubu rutin bakım almıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Sağlığı Yönetebilme Özyeterliliği Ölçeği (SYÖYÖ) ve SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği (YKÖ) kullanılmıştır. Çalışma için etik kurulonayı, kurum izni ve katılımcılardan yazılı onam alınmıştır. Verilerin analizindeSPSS 29 programı kullanılmıştır.İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabuledilmiştir. Müdahale öncesi ön testte gruplar arasında tanımlayıcı değişkenler, SYÖYÖ, SF-36 YKÖ toplam ve alt boyut puan ortalamaları açısından anlamlı farksaptanmamıştır (p>0,05).Motivasyonel görüşme sonrasında, müdahale grubundaki gebelerin SYÖYÖ tüm alt boyutları ve toplam puan ortalamaları ile SF-36 YKÖ fiziksel fonksiyon, emosyonel rol kısıtlılığı, enerji, mental sağlık, sosyal fonksiyon ve genel sağlık algısı alt boyut puan ortalamalarının kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Bununla birlikte, fiziksel rol kısıtlılığı ve ağrı alt boyutlarında da müdahale grubunda artış gözlenmiş, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). MG'nin, GDM tanısı almış gebelerde sağlığı yönetebilme öz yeterliliğini ve yaşam kalitesini artırmada etkili bir yöntem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.