Gestasyonel diyabet ile tri-metilamin-n-oksit, maresin-1, s-equol, indoksil sülfat ve hs-crp markerlarının ilişkisinin araştırılması

Gestasyonel diyabetes mellitus gebeliğin ikinci veya üçüncü trimesterinde tespit edilen ve gebelik öncesinde mevcut olmayan diyabettir. Preeklampsi, makrozomi ve neonatal hipoglisemi dahil çok sayıda perinatal komplikasyon riskini artırır. Ayrıca GDM, daha sonra obezite, tip 2 diyabet gelişimi ve anne ve çocukta artmış kardiyovasküler risk ile ilişkilidir. Gebelikte en sık görülen metabolik bozukluk olan diyabetin gerçek insidansı bilinmemekle birlikte, farklı ülkelerde sıklığı yaklaşık %1-14 oranında değişmektedir. GDM'nin patogenezi, hem artan insülin direnci hem de beta hücre fonksiyonu ve kütlesindeki bozulmadan kaynaklanan, insülin eksikliği ile karakterize edilen tip 2 diyabetin patogeneziyle benzerlik göstermektedir. Tüm gebe kadınların gebeliğin 24-28. haftalarında gestasyonel diyabet açısından rutin taranmasını önermektedir. Bu çalışma 30 Gestasyonel Diyabet hastası ve 30 sağlıklı gebe olmak üzere toplam 60 gebe ile yapıldı. Sağlıklı gebeler grup 1 gestasyonel diyabetli gebeler grup 2 olarak ayrıldı. GDM hastalarında maresin-1 ve s-equil 'in diyabeti olmayan gebelere göre anlamlı ölçüde düşük olarak görülmüş olup; tmao, crp ve indoksil sülfatın diyabeti olan gebelerle kontrol grubu arasında anlamlı bir farklılık izlenmemiştir Bu çalışmanın sonucu üzerinden yapılan çıkarımlarda, daha geniş vaka serileri ile bu moleküllerin incelenmesinin, gestasyonel diyabet etyopatogenezi, gestasyonel diyabet tanı ve tedavi gibi konulara ışık tutacağı düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: gestasyonel diyabet, tri-metilamin-n-oksit, MaR1, s-equol, c-reaktif protein, indiksol sülfat