Gonadotropinler ve gonadal hormonların intihar davranışı üzerine etkileri

Amaç: Bu çalışmanın amacı, intihar girişiminde bulunan olguların klinik özelliklerini değerlendirerek gonadotropin ve gonadal hormon seviyelerinin incelenmesi ve bu verilerin intihar düşüncesi ve/veya girişimi olmayan depresyon tanılı hastalar ve sağlıklı kontrollerle ile karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Mart 2019 – Aralık 2019 tarihleri arasında İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine intihar girişimi nedeniyle başvuran olgularla, SCID ile psikiyatrik görüşme yapılmış, psikopatoloji varlığı belirlenmiştir. Ayrıca olgulara Beck depresyon ölçeği, Beck anksiyete ölçeği, Beck umutsuzluk ölçeği, Barratt dürtüsellik ölçeği ve Columbia intihar şiddetini derecelendirme ölçeği uygulanmış, sosyodemografik veri formu doldurtulmuştur. İntihar girişiminin ardından ilk 24 saat içerisinde sabah 8.00' de olgulardan kan örnekleri alınmış, FSH, LH, östradiol, testosteron, progesteron, kortizol değerleri ölçülmüştür. Çalışmaya dahil edilen intihar girişiminde bulunmuş 33 olgunun verileri; yaş, cinsiyet ve VKİ bakımından eşleştirilmiş diğer iki grup ile kıyaslanmıştır. Bulgular: Çalışmamızda gruplar yaş, cinsiyet, medeni durum, VKİ bakımından birbiri ile benzerdi. Kadın olgular menstruel faz açısından birbiri ile benzerdi. Erkek olgularda gonadotropin ve gonadal hormon düzeyleri gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi. Kortizol düzeyi kadın olgularda üç grup arasında anlamlı farklılık gösterdi, intihar grubunda en düşük olarak ölçüldü. Ayrıca kadın olgularda kortizol düzeyleri ile ölçek puanları arasında negatif korelasyon tespit edildi. Sonuç: Kadınlarda düşük HPA ekseni aktivitesi ile intihar davranışı arasında nedensellik ilişkisi kurmak zordur. İntihar davranışı ve semptomların süresi, bu fenomenle ilişkili olabilecek iki faktördür ve altta yatan mekanizmaları aydınlatmak için daha fazla çalışma yapılması gerekmektedir.