Güncel sanat yapıtlarını maduniyet kavramı bağlamında okumak

Bu tez çalışmasının amacı güncel sanat alanındaki eserlerin, sergilerin, çalışmaların örneklendirilerek maduniyet bağlamında incelenmesidir. Madun, hegemonya tarafından hareket alanı kısıtlanan, konuşamayan, konuşsa bile sesini duyurmakta güçlük çeken kişi ve topluluklara atıf yapmaktadır. Bu anlamda madunun konumu yalnızca sınıfsal bir bakışla tespit edilemez aynı zamanda yaş, cinsiyet, cinsel yönelim, etnisite, coğrafya, dini eğilim, bedensel yeti yitimi gibi çok çeşitli kıstasların da etkisiyle anlaşılabilecek bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın ilk bölümünde, "madun" kavramının tarihsel süreci, kavramın Gramsci'nin düşünsel bağlamı ve sonrasında Madun Araştırmaları Kolektifi'nin teorik katkıları ele alınmış; Spivak'ın "Madun Konuşabilir mi?" metni ve kolektife yönelik eleştiriler değerlendirilmiştir. Bölüm, postkolonyal ve dekolonyal teorilerle bağlantılı olarak maduniyet tartışmasını genişleterek sonlandırılmıştır. İkinci bölümde, 2000 sonrası güncel sanat pratiklerinde maduniyet temsilleri analiz edilmiştir. Farklı coğrafya ve bağlamlarda üretilen eserler, projeler ve sergiler aracılığıyla maduniyetin sanatsal yansımaları karşılaştırmalı olarak irdelenmiştir.