Women and precarity in contemporary cinema

Bu tez temel olarak güvencesizlik ve onunla bağlantılı prekarya (sosyal sınıf olarak), kırılganlık ve güvencesizleştirme gibi terimlere odaklanmaktadır. Bu sosyolojiye dayalı çerçevede, Türkiye ulusal sinemasından altı film, ulusötesi sinemadan üç tane film seçilmiştir. Bu filmler kronojik sırayla Belmin Söylemez'in Şimdiki Zaman'ı (2012), Yeşim Ustaoğlu'nun Araf'ı (2012), Pelin Esmer'in Gözetleme Kulesi (2012), Deniz Akçay'ın Köksüz'ü (2013), Emine Emel Balcı'nın Nefesim Kesilene Kadar'ı (2015) ve Ahu Öztürk'ün Toz Bezi'dir (2015). Ulusötesi bağlamda, sırasıyla İsveç, Amerika Birleşik Devletleri ve Romanya olmak üzere üç film seçilmiştir. Bunlar Gabriale Pichler'in Äta Sova Dö (Ye Uyu Öl, 2012), Andrea Arnold'ın American Honey (2016), and Teodora Ana Mihai'in Waiting for August (2014) filmleridir. Çalışmanın ana fikri bu filmlerde gözlemlenen güvencesizliğin birbirleriyle nasıl bağlanabileceğidir. Çalışma hem çalışma hem de sosyo-ontolojik açıdan kadınların erkeklerden daha güvencesiz olduğunu gösterir. Ancak, güvencesizliğin temsil edildiği ve kadın ana karakterlerin olduğu bu filmlerde kadınlar karşılaştıkları güvencesizliklerle başa çıkmaya çalışırken, erkek karakterlerin negatif nihilizme daha yakın olduğu savunulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Güvencesizlik, Interzone, Kadın Film Yapımcıları, Kadın Kahramanlar, Prekarya