Günümüz seramik sanatında kadın figürlü seramiklerin araştırılması

Anadolu'da ana tanrıça figürleri, Avrupa'da İsa'nın dinini yaymaya çalışan ikonografiler,Grek yarımadasında mermer heykeller… Manierist dönemde El Greco' nun, Barok'taRembrant' ın, 19.yy başında Rodin' in ve 20.yy da Kitaj, Bacon ve Freud'un üzerindedurduğu ortak noktanın insan olması, geniş bir perspektiften bakıldığında yan konularıdeğişse de hep insan merkezinde kalmaları şaşırtıcı değildir. Coğrafya farklılaşsa da insankendi içine bakmış ve kaybolmuş, uçurumun çekiciliğinden hiçbir zaman vazgeçmemiştir.Kısaca diyebiliriz ki; kültür, inanç, coğrafya ve zaman ayrımı gözetmeksizin sanatın her dalıiçin; insan sanatın tek konusu sayılabilir.Sanatları bugünkü uzmanlaşma anlayışından öte elealan insan, dün mağara duvarına renkli toprakla kendini anlatmıştır. Ancak bugünanlatacakları için malzeme seçimi konusunda daha geniş bir alanda bulunmaktadır. Disiplinlerdeğişse de insan figürü, bir anlatım biçimi olarak akımlar ve modalar dışında, insan varolduğusürece sanattaki yerini ve önemini yitirmeyecektir.Geçen yüzyıllar içinde çıplak beden temasının büyük değişimler geçirmiş olduğugörülmektedir. İnsan bedenini konu alan sanatçı kimi zaman sadece estetik kaygılarla yolaçıkmaktadır. İnsan bedeni doğadaki en estetik, en cezp edici ve insanın kafasını en çokkurcalayan organizmalardan birisidir. Bazıları toplumsal eleştiri yapmak için bir araç olarakkullanır çıplak beden kavramını, bazıları sadece duygusal aktarımda bulunduğu bir imgeyedönüştürmektedir. İmgesel ya da kavramsal ele alışlarda sanatçının zamanla değişen bakışı vegörüşü çıplak bedeni sanat tarihinin hem ana konusu, hem anlatıma yardımcı elemanı olarakazalan ve çoğalan değeriyle varlığını korumakta ve sürdürmektedir.