Unreliable narrator: Memory, accuracy and function

Eğer geçmiş geçmişte kaldıysa, neden aklımızdan çıkaramıyoruz? Cevap basit. Geçmişimize takıntılıyız ve o her zaman bizimle yanımızda akıyor. Üstelik bizi geçmişe bağlayan yegane kaynak hatırladıklarımız olduğundan, bunların doğru olduğunu düşünmeye eğilimliyiz. Bu tezde, hafızaya ilişkin birbirinden farklı yaklaşımları ve hatıraların makul bir şekilde hakikat ile örtüşür olup olmadığını veya hafızayı kullanmamızın sebebinin hakikati temsil etmekten daha fazlası olduğu durumlarda gerçeğin öneminin olup olmadığını gözden geçirmekteyim. Hafıza sisteminin karmaşıklığı ve çeşitliliği düşünüldüğünde, hafızanın bütün işlevlerini başarılı bir şekilde kapsayan tek yönlü işleyen bir teori olabilmesinin makul olmadığını savunuyorum. Bu noktada, hakikat kavramı hafızanın farklı fonksiyonlarının üstesinden gelmek için uygun değilken, doğruluk bu iş için daha uygun bir kavramdır. Hafıza, günlük yaşam örnekleri çerçevesinde ele alındığında, doğruluğun hedeflenen fonksiyonlarda başarılı olabilmesi için oldukça çeşitlilik gösterdiğini ele aldım. Nihayetinde, hafızamızdan faydanlanmamızın nedeninin geçmişimiz hakkında güvenilir bir kaynak oluşundan değil, onun sosyal işlevleri karşılamak üzere itimat ettiğimiz bir araç olduğunu savunuyorum.