Hashimoto tiroiditi hastalarında işitsel fonksiyonların odyolojik değerlendirilmesi

Amaç:Hashimoto tiroiditi otoimmün bir hastalık olarak tanımlanmıştır. Tiroid bezinin kronik bir iltihabıdır. Etyolojisi hala bilinmemekle beraber T-hücresi infiltrasyonu ve tiroid bezine karşı oto-antikorların üretilmesi, hipotiroidizm, ötiroidizm veya daha az sıklıkla hipertiroidizme yol açması ile karakterizedir. Bizim çalışmamızın amacı da ilaç kullanan ve ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi hastalarının işitsel fonksiyonlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanan 30 hasta ,Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanmayan 19 hasta ve sağlıklı olan 29 gönüllü olmak üzere toplam 77 kişi dahil edildi. Çalışmaya katılan kişilere öncelikle akustik timponometri, saf ses odyometri, yüksek frekans odyometri, geçici uyarılmış otoakustik emisyon ölçümleri yapıldı. Bulgular: Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanan hastaların yaş ortalaması 48,33 ± 11,08, Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanmayan hastaların yaş ortalaması 41,78 ± 11,57 olup istatistiksel açıdan anlamlı bulunmadı(p=0,06). Hashimoto tiroiditi olan hastaların yaş ortalaması 45,88 ± 11,60, kontrol grubu olan sağlıklı bireylerin yaş ortalaması 34,10 ± 11,92 olup istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p=0,00). İlaç kullanan Hashimoto tiroiditi hastaları ile ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi hastaları arasında sağ kulak için 125 Hz, 250 Hz, 500 Hz ve 1000 Hz frekanslarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. İlaç kullanan Hashimoto tiroiditi hastaları ile ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi hastaları arasında sağ ve sol kulak için 8 kHz – 18 kHz frekans aralığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat Hashimoto tiroiditi ve sağlıklı grup sağ ve sol kulak için karşılatırıldığında ise 8 kHz – 18 kHz frekans aralığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. İlaç kullanan Hashimoto tiroiditi ile ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi arasında 1 kHz, 1,43 kHz, 2 kHz, 2,83 kHz ve 4 kHz frekanslarda geçici uyarılmış otoakustik emisyon (TEOAE) açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Sonuç olarak elde ettiğimiz bulgular, Hashimoto tiroiditi hastalığında işitsel disfonksiyon varlığını göstermektedir. Bu nedenle Hashimoto tiroiditi tanısı konulduğunda hastaların odyolojik değerlendirmesi yapılmalı ve özellikle yüksek frekanslarda belirgin düşüş gösterdiği için saf ses ortalamaya ek olarak yüksek frekans odyometrinin klinikte ek seçenek olarak değil rutin işitme testleri arasına girmesi sağlanmalıdır. Hastaların endokrin ve metabolizma kliniklerinde olası otolojik tutulum hakkında bilgilendirilmesi sağlanmalıdır. Anahtar kelimeler:Hahsimoto Tiroiditi, Odyometri, Timpanometri, Geçici Uyarılmış Otoakustik Emisyon (TEOAE)