Hegel'in tarih felsefesinde birey, toplum ve devlet

Felsefe tarihi içerisinde Descartes ile birlikte köklü bir değişim yaşanmıştır. Bu değişim özne kavramının tüm felsefe çalışmaları bağlamında merkezi bir unsur haline gelmesidir. Descartes sonrası felsefede temel amaç özne kavramının tam ve doğru bir tanımını yapmak ve onun kapasitelerini ortaya koymak olarak belirlenir. Kant ve Fichte'nin çalışmaları da bu bağlamda ortaya konmuş eserler olarak yorumlanabilir. Ancak Hegel kendisine dek ortaya konan özne kavrayışlarının eksikliğini ortaya koymak suretiyle, diyalektik düşünce temelinde tarihsellik vurgusuyla birlikte yeni bir özne kavrayışı ortaya koymuştur. Hegel felsefesinin söz konusu baskın kavramları, her ne kadar belirli ölçülerde dönüşüme uğramış olsalar da çağdaş felsefe üzerinde de derin etkiler bırakmıştır. Bu etkiler bilhassa Hermeneutik gelenek ve Hans Georg Gadamer 'de görülebilmektedir. Çalışmamız tüm bu süreci açıklamayı amaçlamaktadır.