Hemiplejik omuz ağrılı hastalarda kinezyobant uygulamasının etkinliği

Amaç: Bu çalışmanın amacı inme geçiren hastalarda görülen hemiplejik omuz ağrısında konvansiyonel rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan kinezyobantlama tedavisinin; ağrı, eklem hareket açıklığı, spastisite, üst ekstremite fonksiyonları ve subakromial mesafe ölçümlerine ek bir katkı sağlayıp sağlamadığının araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: İnme sonrası ilk 6 aylık dönemde hemiplejiye bağlı omuz ağrısı gelişen 35 hasta çalışmaya alındı. Hastalar randomize edilerek 2 gruba ayrıldı. Onyedi hastalık egzersiz grubuna sadece konvansiyonel fizik tedavi programı verildi. Onsekiz hastadan oluşan bantlama grubuna konvansiyonel fizik tedavi programına ilaveten kinezyo bantlama uygulaması yapıldı. Kinezyobant uygulaması her biri 5 gün kalacak ve 2 gün bantsız geçecek şekilde haftada 1 kez toplam 3 defa uygulandı. Her iki gruptaki hastalara haftada 5 gün, 3 hafta süreyle konvansiyonel rehabilitasyon programı uygulandı. Hastaların ağrı şiddeti değerlendirmesi VAS ile, spastisite değerlendirmesi Modifiye Ashworth Skalası (MAS) ile, eklem hareket açıklığı (EHA) goniometri ile, subakromial mesafe ölçümü ultrasonografi (USG) ile, üst ekstremite motor fonksiyonları Fugl Meyer Motor Fonksiyon Skalası (FMMFS) ile değerlendirildi. Ultrasonografik değerlendirme kas-iskelet sistemi ultrasonografisi konusunda deneyimli bir fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekimi tarafından yapıldı. Bu değerlendirmede omuz subluksasyonu açısından akromion ile humerus arasındaki mesafe ölçülerek; ayrıca tendinit, bursit, tenosinovit vb. bulgular kaydedildi. Ultrasonografik bulgular tedavi öncesi kaydedilirken diğer değerlendirmeler tedavi öncesi ve 3 haftalık tedavi sonrası yapıldı. Bulgular: Gruplar tedavi öncesinde demografik ve klinik özellikler açısından benzerdi (p>0.05). Hastaların ultrasonografik bulguları karşılaştırıldığında kinezyo grubundaki hastaların omuzunda daha fazla biseps tendiniti tanısı kondu (p=0.037). Hastaların subakromial mesafe ölçümleri karşılaştırıldığında tedavi öncesinde gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Kinezyo grubunda VAS istirahat, VAS egzersiz, fleksiyon ve abduksiyon eklem hareket açıklığı ve FMMFS skorlarında tedavi öncesine göre anlamlı düzelme saptandı (p<0.05). Egzersiz grubunda VAS egzersiz, fleksiyon ve abduksiyon eklem hareket açıklığı değerlerinde anlamlı düzelme saptandı (p<0.05); VAS istirahat ve FMMFS skorlarında ise tedavi öncesine göre anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Her iki grupta da MAS skoru ve USG ile değerlendirilen subakromial mesafe ölçümünde tedavi öncesine göre anlamlı değişiklik gözlenmedi (p>0.05). Tedavi sonrası gruplar karşılaştırıldığında değerlendirme parametrelerinin hiçbirisinde anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Konvansiyonel rehabilitasyon programının hemiplejik omuzda egzersiz sırasında görülen ağrıya ve pasif omuz fleksiyonu ile omuz abdüksiyonu eklem hareket açıklığındaki kısıtlılığa belirgin faydası olduğu gösterilmiştir. Konvansiyonel rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan kinezyo bant tedavisinin, bu iyileşmelerin yanı sıra istirahat sırasındaki ağrı skorlarında tedavi öncesine göre iyileşme sağladığı gösterilmiştir. Spastisite ve akromiohumeral mesafe açısından; hem egzersiz grubunda hem de egzersize ilaveten uygulanan kinezyobantlama grubunda tedavi öncesine göre anlamlı fark görülmemiştir. Anahtar Kelimeler: Hemiplejik omuz, Ağrı, Fonksiyon, Kinezyo Bant.