Hemşirelerde iş yaşam dengesinin depresyon ve intihar olasılığı üzerine etkisi

Çalışmanın amacı hemşirelerin iş yaşam dengesinin depresyon ve intihar olasılığına etkisini incelemektir. Araştırma tanımlayıcı kesitsel ve ilişki arayıcı tasarım özelliğindedir. Araştırmanın evrenini Tokat Devlet Hastanesi, Tokat Gaziosmapaşa Üniversitesi Hastanesi ve Tokat Dr. Cevdet Aykan Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde çalışan hemşirelerden oluşmuştur. Araştırmanın örneklemini çalışmaya katılmaya gönüllü olan 296 hemşire oluşturmuştur. Çalışma yüz yüze anket doldurma yoluyla yapılmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, İş Yaşam Dengesi Ölçeği (İYDÖ), Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve İntihar Olasılığı Ölçeği (İOÖ) kullanılmıştır. Veriler, SPSS 24 (Statistical Program for Social Sciences) programı kullanılarak analiz edilmiştir. İYDÖ toplam puan ortalaması 2,909±0,453 olarak, BDE toplam puanı ortalaması 14,53±7,95 ve İOÖ toplam puan ortalaması 86±8,9 olarak hesaplanmıştır. Hemşirelerin İYDÖ orta düzeyde olduğu, hemşirelerin hafif düzeyde depresyon, İOÖ sonuçları orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin İYDÖ puanı arttıkça, depresyon ve intihar olasılığı azalmakta olup aralarında düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Tanımlayıcı özellikler ile ölçekler arasında ilişki incelendiğinde İYDÖ ile sadece aylık gelir (p: 0,017), İOÖ ile yalnızca çocuk sayısı arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (p: 0,004). BDE ile anlamlı ilişki saptanmamıştır. Hemşirelerin daha verimli ve sağlıklı şekilde hizmet verebilmesi için ruh sağlıklarının desteklenmesi büyük öneme sahiptir. Hemşireler üzerine bu konuda ayrıntılı bir şekilde inceleyen uzun süreli araştırmalar yapılması, sağlık profesyonellerinin psikolojik sağlığının güçlendirilmesi, psikososyal müdahale stratejilerinin uygulanması, destek sistemlerinin etkinliğinin ölçme ve geri bildirim mekanizmalarının kurulması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Hemşire, İş Yaşam Dengesi, Depresyon, İntihar