Hemşirelerin maneviyat düzeylerinin spiritüel iyileştirici bakım sıklığına etkisi

Amaç: Bu araştırma, hemşirelerin maneviyat düzeylerinin spiritüel iyileştirici bakım sıklığına etkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Bu araştırma tanımlayıcı tiptedir. Araştıranın evrenini Dicle Üniversitesi Hastanesi'nde çalışan 1050 hemşire oluşturmaktadır. Örneklemini ise; güç analizi ile belirlenen 560 hemşire oluşturmuştur. Veriler, Dicle Üniversitesi Hastanesi'nde Haziran-Ağustos 2020 tarihleri arasında hastaneye gidilerek yüz yüze görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin toplanmasında hemşirelerin sosyo-demografik özelliklerini ve spiritüel bakım ile ilgili bilgileri içeren "Kişisel Bilgi Formu", "Maneviyat Ölçeği" ve "Hemşire Spiritüel Bakım Terapötikleri Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi bilgisayar ortamında yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, bağımsız gruplarda t testi, One-Way ANOVA ve Kruskal-Wallis H testleri, korelasyon ve Linear regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin Maneviyat Ölçeği'nden toplam 21.25±4.82 puan aldıkları ve maneviyat düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğu, Spiritüel Bakım Terapötikleri Ölçeği'nden ise toplam 43.21±8.73 puan aldıkları ve spiritüel bakım verme sıklığının ortalama düzeyde olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin maneviyat düzeylerinin, spiritüel iyileştirici bakım verme sıklığı üzerine pozitif yönde etkili (R2 =.245, B=.391) olduğu görülmüştür. Cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi, çalışılan birim ve mesleki deneyim süresi ile "Hemşire Spiritüel Bakım Terapötikleri Ölçeği" ve "Maneviyat Ölçeği" puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Sonuç: Hemşirelerin maneviyat düzeylerinin, spiritüel iyileştirici bakım verme sıklığı üzerinde pozitif yönde etkili olduğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, Maneviyat, Spiritüel Bakım, Terapötik Yaklaşım