Hemşirelerin örgütsel çatışma nedenleri ve çözüm yaklaşımları

Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma hemşirelerin örgütsel çatışma nedenleri ve çözüm yaklaşımlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada; Literatür taraması ile geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu", Şahin (2010) tarafından geliştirilen "Çatışma Nedenleri Anketi" ve Rahim(1983) tarafından geliştirilen "Çatışma Yönetim Stratejileri Ölçeği" kullanılmıştır. Örneklem 271 hemşireden oluşmaktadır. Araştırma için gerekli olan tüm izinler ve etik kurul onayı alınmıştır. Katılımcılardan sözlü onam alınmıştır. Veriler araştırmacı tarafından 15.09.2018-15.01.2019 tarihleri arasında yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS for Windows 20.0 programı kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde frekans dağılımı ve yüzde oranları başta olmak üzere ki-kare testi, bağımsız grup t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çatışma nedenleri önem sıralamasında ilk sırayı "iletişim eksikliği" almıştır(%65,7). Erkek katılımcıların %63.3'ünün ve kadın katılımcıların %84.2'sinin çatışma nedenlerinden "Personelin değişen şartlara uyum sağlamasının zor olması" ifadesini önemli bulduğu saptanmıştır(p<0.01). Bekarların %71.8'inin ve evlilerin %84.4'ünün "Ortak değer, ilgi ve görüşlerin azlığı" ifadesini önemli bulduğu saptanmıştır(p<0.05). Yönetim strateji alt boyutlarından "kaçınma" ile yaş arasında negatif yönlü bir korelasyon saptanmıştır (r= -0.20, p< 0,01). "Problem çözme" alt boyutunun ortalama puanı 25,5±5,6 (7-35) olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, çatışma nedenlerinin cinsiyet ve medeni duruma, çatışma çözüm yaklaşımlarının ise yaş, eğitim durumu, çalışılan birim, çalışma şekli, mesleği isteyerek seçme, çalışma koşulları ve meslek memnuniyetine göre farklılık gösterdiği saptanmıştır. Katılımcıların problem çözme yaklaşımını daha fazla kullandıkları belirlenmiştir. Katılımcıların çatışma nedenlerinin farkında olarak uygun çatışma çözüm stratejisini kullandıklarını söylenebilir.