Hiperprolaktinemi ile insülin direnci arasındaki ilişkinin oglisemik hiperinsülinemik klemp tekniği ile araştırılması

ÖZETGİRİŞ-AMAÇ: Hiperprolaktinemi insanlarda insülin resistansı ile ilişkili olabilir. İnsülinduyarlılığını ortaya koyan çeşitli yöntemlerle bu ortaya konmuştur. Bu çalışmamızdahiperprolaktinemisi olan hastalarda, insülin resistansını altın standart yöntem olan öglisemikhiperinsülinemik klemp tekniğiyle araştırılmasını amaçladık.MATERYAL-METOD: Bu çalışma 16 mikroprolaktinoma tanısı konan hasta gurubu ile 12sağlıklı gönüllüden oluşan kontrol gurubu arasında gerçekleştirildi. Gurupların açlık insülin,glukoz değerleri, lipit parametreleri ölçüldü. OGTT yapıldı. HOMA-B, HOMA-IRhesaplandı ve öglisemik hiperinsülinemik klemp tekniği uygulandı.BULGULAR: Guruplar arasında yaş, VKİ, yağ yüzdeleri arasında istatistiksel olarak farklılıksaptanmadı(P>0,05). Her iki gurubunda AKŞ seviyeleri normal sınırlardaydı. Hastagurubunda bazal insülin düzeyi anlamlı olarak yüksek saptandı (sırasıyla 6.85±4.68 ;3.66±0.88 P<0,05). İnsülin duyarlılığının dolaylı bir göstergesi olan HOMA-IR düzeyiprolaktinomalı hastalarda anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla 1.49±1.30 ; 0.78±0.27 P<0,05).Yine bunu destekleyecek şekilde β-hücre indeksi HOMA-B kontrol gurubuna oranla anlamlıolarak yüksekti ( sırasıyla 136.28±72.53 ; 64.77± 23.31 P<0,05). Öglisemik hiperinsülinemikklemp tekniği ile 5 hastada insülin direnci saptandı (M<4). Yine guruplar arasında ortalama Mdeğerleri istatistiksel olarak farklıydı (P<0,05). Hasta gurubunda M değerlerinin ortalaması(5.64±2.36) kontrol gurubunda (7.05±1.62) idi. İstatistiksel analizde Mann-Whitney U ve Ki-kare testi kullanıldı.SONUÇ:1-Hiperprolaktinemik hastalar benzer özellikteki kontrol grubundaki kişilere göre daha azinsülin duyarlılığına sahiptir.2-Gözlenen insülin direnci obeziteden bağımsızdır.3-İnsülin direncinin oluşumunda prolaktinin yağ dokusundan adiponektin ve interlökin -6salınımını azaltması rol oynuyor olabilir.4-Muhtemelen serum prolaktin yükeskliğiyle insülin resistansı arasındaki ilişki; serum serbestyağ asitleri seviyeleri, insülin reseptörlerindeki down regülasyon veya bağlanma sonrası birdefektin varlığından dolayı olabilir3