Hipertansiyonlu çocuklarda UMOD gen varyantları ve kardiyovasküler komplikasyonlar arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Hipertansiyon dünya çapında en büyük halk sağlığı sorunlarından biridir. Günümüzde obezite artışı ile birlikte, bu durum çocuklarda da belirgin hale gelmiştir. Geçmişte, çocuklarda en sık renovasküler hastalıklara bağlı sekonder hipertansiyon görülmekteydi; ancak günümüzde, obezite sıklığındaki artışla beraber yerini primer hipertansiyona bırakmıştır. Kan basıncını; renal, endokrin, vasküler nedenler ve diğer bazı mekanizmalarla kontrol edilir ve bu mekanizmaların her birinde ise, çoklu genler düzenleyici rol oynar. İşte bu genlerdeki varyantların tanımlanması hipertansif çocuk hastalar için takip ve tedavi açısından önem arz etmektedir. Halihazırda kan basıncı ve hipertansiyon ile ilişkili, 500 den fazla tek nükleotid polimorfizmi(SNP) tanımlanmıştır. Yapılmış çok sayıda erişkin çalışmasında, hipertansiyon ile ilişkili tanımlanmış en güçlü gen varyantları ise UMOD gen varyantlarıdır. Çocuk hasta grubunda, günümüzde hala yapılmış çalışmaya rastlanmamış olmakla beraber, yetişkin çalışmalarından referansla, kronik böbrek hastalığı ve hipertansiyon ile ilişkisi yüksek UMOD gen varyantları tanımlanmıştır. UMOD gen varyantlarının sıklığının %80 olduğu saptanmış. Bu gen varyantlarının; kronik böbrek hastalarında %20, hipertansiyon hastalarında ise %15 risk artışına neden olduğu saptanmıştır. Bu bilgiler ışığında, UMOD promoter bölgeside yer alan ve hipertaniyonla ilişkisi konusunda güçlü kanıtlar olan; rs4293393(UMOD42), rs13333226(UMOD13), rs11864909(PDILT) hedef varyantları ile kardiyovasküler komplikasyonlar arasındaki ilişki tarafımızca değerlendirildi. Aynı zamanda da takip ettiğimiz hasta popülasyonundaki tanımlayıcı analizler yapıldı. Hasta popülasyonumuzda kan basıncı yüksekliğinin prevalansı, erkeklerde %69.7, kızlarda ise %30.3 olarak saptandı. Vaka grubunda obezite sıklığı %26.7 olarak belirlendi. Hastaların %68'inde primer hipertansiyon, %22.9'unda renovasküler hastalığa bağlı sekonder hipertansiyon ve %9.1'inde ise diğer nedenlere bağlı sekonder hipertansiyon saptandı. Detaylı kardiyak incelemesi yapılan 66 hastadan 37'sinde diyastolik disfonksiyon saptandı. Hastaların 16(%24.2)'sında sol venrikül hipertrofisi ve sistolik disfonksiyon olmaksızın diyastolik disfonksiyon saptandı. Diyastolik disfonksiyon saptanan toplamda 37hastanın 20(%54)'sinde en az bir allel için değiştirici mutasyon saptanmıştır. Hastalara rutin poliklinik ziyaretlerinde yapılan M-mode EKO görüntülemesi ile hipertansif hasta izleminin yeterli olmayacağı ve kardiyak etkilenimin daha erken bulgusu olan diyastolik disfonksiyonu saptamak ve yakın takip ve önlem adına, bu hastalara doku doppler yapılması gerekliliği çalışmamızda çıkarımımız olmuştur. Bu durum; hastalarda, rutin izlemde yalnızca konvansiyonel EKO görüntüleme ile izlem yapılıyor olması sebebiyle, hastaların erken dönem diyastolik disfonksiyonlarının gözden kaçabileceği ve ilerleyen dönem komplikasyonlar açısından geri dönüşsüz olabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu hastalara doku doppler görüntüleme yapılıp diyastolik kardiyak fonksiyonların izleminin önemi,çalışmamızla da bir kez daha ortaya konmuş olması adına önem arz etmekedir. Bizim çalışmamızda, hipertansif grupta UMOD gen varyantları ile sol ventrikül hipertrofisi açısından, istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. Ancak yaptığımız çalışmanın daha geniş bir popülasyonda yapılması halinde anlamlı sonuçlarla karşılaşılacağı düşünülmektedir ve bu nedenle literatür daha fazla sayıda hastaya ulaşılarak yapılacak yeni çalışmalarla desteklenmelidir.