Hipertiroidi ile ilişkili besin tercihi değişikliklerinin prospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Hipertiroidi tanısı konan hastaların tedavi öncesi ve ötiroid olduktan sonra besin tercihi değişikliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Hipertiroidi hastaları, tedavi ile ötiroid olanlar ile subklinik tirotoksikoz durumunda tutulan diferansiye tiroid kanseri hastaları çalışmaya dahil edilmiştir. Hipertiroid hastalarda başlangıçta ve ötiroidi sağlandığında 2 kez, kontrol hastalarına ise bir kez olmak üzere 3 günlük besin tüketim kaydı ile günlük ortalama enerji alımı saptanmış, besin tüketim sıklıklarında ve beslenme alışkanlıklarında değişikliği saptamak amacıyla sıklık anketi ve beslenme alışkanlıkları anketi uygulanmıştır. Fiziksel aktiviteleri hakkında bilgi edinmek için IPAQ-Short Form kullanılmış, antropometrik ölçümler (boy, kilo, bel ve kalça çevresi) alınmış ve biyoelektrik impedans analizi yönetimiyle vücut analizi yapılmıştır. Sonuçlar: Tedavi sonrası ötiroid hale gelen hastaların hipertiroid döneme görebeden kitle indeksleri (BKİ)'nin arttığı (24.47±2.07 – 25.71±2.19, p=0.018), vücut yağ yüzdelerinin (28.23±4 – 31.42±3.84, p=0.028), yağ kütlelerinin (18.40±2.48 – 21.54±3.18, p=0.018),bel çevresinin (85.28±9.99 – 89.42±7.34, p=0.039) ve bel kalça oranlarının (0.85±0.069 – 0.88±0.053, p=0.028) anlamlı olarak arttığı gözlenmiştir. Hastaların ötiroid olduklarında karbonhidrat tüketiminin (224.47±73.34 – 168.07±38.03, p=0.018) ve enerji alımının azaldığı saptanmıştır. Subklinik tirotoksikozlu hastaların vücut ağırlığının hipertiroid hastalarla kıyaslandığında beden kitle indeksleri, vücut yağ yüzdeleri, yağ kütleleri, bel ve kalça çevrelerinin de anlamlı olarak daha fazla olduğu saptanmıştır. Tartışma: Hipertiroidi hastalarında hastalıkla ilişkili beslenme tercihleri değişmekte ve ötiroid hale gelince kilo alma riskleri ortaya çıkmaktadır. Beslenme tercihlerindeki ortaya çıkan özellikler göz önüne alınarak yapılacak bilgilendirme ve düzenlemelerinhipertiroidi hastalarının arzu edilmeyen derecede kilo almasını ve obezite gelişmesini engellemesi beklenebilir. Uygun tıbbi beslenme tedavisinin tespit edilmesi için hastaların bu süreçteki besin tercihlerinin, daha fazla sayıda hastayı içeren kontrollü çalışmalarla araştırılması gereklidir.