Dijital dönüşümün finansmanı: Dijital dönüşümün iki bileşeni için iki politika önerisi

Dijital dönüşüm, dijital teknolojilere adaptasyonu ifade eden, maliyet düşürücü, değer artırıcı ve inovasyon tetikleyici özellikleriyle içinde yaşadığımız çağın ekonomisini derinden etkileyen bir kavramdır. Birçok ülke, rekabetçiliği belirleyen bu dönüşüm için kaynak ayırmakta ve ulusal düzeyde girişimlerde bulunmaktadır. Sermayeyi dönüştürecek teknoloji yatırımları ve işgücünü bu dönüşüme adapte edecek programlar öngörülmektedir. Ancak, Türkiye'nin de dahil edilebileceği bazı ülkeler için dijital dönüşümü finanse etmek kolay görünmemektedir. Bu çalışmada, dijital dönüşümün finansmanı için kamu bütçesinin doğrudan kullanımı ya da ticari krediler gibi alışılmış yöntemlere alternatif geliştirebilmek adına dünya literatürü ve spesifik olarak gelişmiş üç ülkenin mevcut politikaları incelenmiştir. Bu doğrultuda, Birleşik Krallık, Almanya ve Güney Kore'nin strateji belgeleri analiz edilmiş ve mukayese edilebilecek benzer şablonlarda sunulmuştur. Bulgular derlenerek, Türkiye için alternatif olabilecek politika önerileri oluşturulmuştur. İşgücünün dönüşümü için masrafı vergiden düşülebilecek bireysel eğitim programları ve teknoloji yatırımları için birikmiş kıdem tazminatlarının değerlendirilmesi önerilmiştir. Çerçevesi kamu otoriteleri tarafından belirlenen ve bireysel tercihlere bırakılan bir eğitimin dijital becerileri geliştirmede daha etkin olabileceği ifade edilmiştir. İşçinin, şirketinde pay sahipliği karşılığı birikmiş kıdem tazminatından feragat etmesinin hem yatırımlar için yeni bir kaynak oluşturacağı hem de bazı etik çıkmazları çözebileceği belirtilmiştir. Sunulan politika önerileri gerekçelendirilmiş ve geliştirilmesi gereken zayıf yönleri tartışılmıştır.