Hıristiyan kültüründe şifa olgusu

Hıristiyanlık, I. yüzyılda Filistin yöresinde yaşamış olan İsa'ya dayandırılan bir dindir. İsa'nın hayatını anlatan Yeni Ahit metinleri, ona ve havarilerine atfedilen olağanüstü hadiseleri aktarmaktadır. Bu anlatıların çoğunluğu çeşitli hastalıkların iyileştirilmesi, ölülerin diriltilmesi ve şeytan çıkarmayı içeren şifa uygulamalarıdır. Hıristiyanlık, Hak bir din olduğu konusundaki delilleri İncillerde aktarılan ilgili olaylara dayandırmaktadır. İsa'ya atfedilen Mesih, Tanrı oğlu ve Tanrı gibi vasıflar da onun mucizevi şifa özellikleriyle ilişkilendirilmektedir. Hıristiyan şifacılığında dikkati çeken hususlardan birisi de, ilk dönemlerden itibaren konuyla ilgili anlatı ve uygulamalarla misyonerlik faaliyetlerinin yapılmış olmasıdır. Hıristiyanlıkta kurumsallaşma sürecinde de şifa uygulama ve anlayışı gelişimini sürdürmüştür. Bu bağlamda Hıristiyan sakramentlerine yüklenen öncelikli anlamlardan birisi de şifacılık olmuştur. Hıristiyan kültüründeki diğer önemli dinsel şifa uygulamaları da Ortaçağ boyunca yaygınlaşan şeytan çıkarma ritüeli ve kutsal kabul edilen kişilerle ilgili pratiklerdir. Bu dönemde Hıristiyanlar tarafından tıbbi tedavi uygulamalarından ziyade dinsel şifa yöntemleri tercih edilmiştir. Çünkü Hıristiyanlıkta çağlar boyunca hastalık ve sorunların, asli günah nedeniyle oluşan durumlar olduğuna inanılmıştır. Bu açıdan Hıristiyanlığın ortaya çıktığı kültür havzasından etkilendiği görülmektedir. Hıristiyanlıkta diğer dinlere nazaran ön planda olan şifacılık uygulama ve yaklaşımları, tezimizin konusunu oluşturmaktadır. Çalışmamızın amacı da Hıristiyanlığın tarihsel süreç içerisinde nasıl bir şifa dini olarak ortaya çıktığı, geliştiği ve yayıldığının araştırılmasıdır. Çalışmada öncelikle İncillerde aktarılan şifa hadiselerinin kaynakları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Daha sonra kurumsal Hıristiyanlığın şifa öğretisi ve uygulamaları ele alınmıştır. Hıristiyanlıktaki dinsel şifa anlayışı ve uygulamalarının anlaşılması noktasında deskriptif (vasıflandırıcı) yöntem kullanılmıştır. Hıristiyanlığın şifa olgusunun kökenlerinin belirlenmesi amacıyla tarihi-karşılaştırmalı yöntemden yararlanılmıştır. Nihayetinde de elde edilen veriler, fenomenolojik yaklaşım doğrultusunda değerlendirilmiştir.