Tarih disiplininde deneyci metodolojinin bir eleştirisi olarak Husserl'in fenomenolojisi

Tarihçiler, tarih disiplinini deneyci metodoloji ile bağdaştırmaktadır ve böylece pozitivist tutum tarihsel araştırmaya hakim olmaktadır. Öte yandan fenomenolojik gelenek içindeki filozoflar ve bu tarzdaki daha sonraki araştırmalar, tarih disiplininin teorik yönünü sıklıkla metafizik perspektiften tartışmışlardır ve bu nedenle, fenomenolojinin tarihin epistemolojik boyutuna ilişkin potansiyelleri keşfedilmemiş olarak kalmıştır. Bu araştırma, fenomenolojik geleneğin tarih disiplininin epistemolojik yönüne ilişkin kapsamını, ilgisini ve potansiyellerini Husserlci fenomenoloji perspektifinden baskın deneyci metodolojiyi eleştirerek ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bunun için, önceki araştırmalardan farklı olarak, bu çalışma analizine ve deneycilik eleştirisine hem Comte'un pozitivizmini hem de Mill'in psikolojizmini dahil etmektedir. Bu araştırma, Husserl'in saf mantık, bilinç ve yaşam dünyası kavramına iki büyük eserinden (Mantıksal Araştırmalar ve Kriz) yaklaşmakta ve bunları tarih disiplininin teorisi ve metodolojisi ile ilişkilendirmektedir. Araştırma, deneyciliğin tarihsel tecrübe anlayışımızı sınırladığını göstermekte ve fenomenolojinin tarih disiplininin altında yatan temelleri aydınlatabileceğini ve tarihsel araştırmanın kapsamını genişletebileceğini savunmaktadır.