A comparison between idealistic and realistic approaches to peacekeeping operations: MINURSO as a case study

Barışı sağlamak ve güvenliği korumak, Uluslararası İlişkiler (Uİ) teorilerinin cevaplamaya çalıştığı temel sorulardan biridir. İdealizm ve realizm, Uİ dünyasının iki temel direği olarak, Birleşmiş Milletler (BM) barışı koruma operasyonları tarafından sunulan uluslararası örgütlerin ve uluslararası sistemin bu soruya nihai cevabı nasıl sağlayacağı konusunda süregelen bir tartışmaya sahiptir. Bu tez, her bir teorinin uluslararası güvenlik ve barış konusuna yaklaşımını incelemektedir. Bir yandan, idealistler, uluslararası işbirliğine ve barışın tüm devletlerin uluslararası örgütler altında toplanmasıyla sağlanabileceğine olan inançları ile karakterize edilirler. Diğer yandan, realistler, savaşın kaçınılmaz olduğunu ve sistem anarşik olduğu sürece uluslararası işbirliğinde hiçbir fayda görmediklerini düşünürler. 1945 yılında kuruluşundan sonra BM, kriz zamanlarında barışı ve güvenliği sağlamak amacıyla Barışı Koruma operasyonlarını devreye sokmuştur. Bu uzun süreli operasyonlardan biri, Batı Sahra'daki Referandum için Birleşmiş Milletler Misyonu (MINURSO) operasyonudur. Bu araştırma, devam eden küresel çatışmaları çözmek için hangi teorik çerçevenin en uygun olduğunu, bir barışı koruma operasyonunun başarısının nasıl ölçülebileceğini ve idealistlerin ve realistlerin bakış açıları incelenerek etkinliğinin nasıl artırılabileceğini ortaya koyacaktır. MINURSO neden Sahra referandumunu düzenlemekte başarılı olamamıştır ve etkinliğini artırmak için neler yapılabilir sorularını yanıtlamak için doküman analizi yöntemi kullanılmıştır.