İdiyopatik makula deliği nedeniyle klasik cerrahi ve temporal ters iç limitan membran flep tekniği uygulanmış olguların sonuçlarının karşılaştırılması

Amaç: İdiyopatik makula deliği (MD) nedeniyle vitreoretinal cerrahi yapılan, klasik cerrahi ve temporal ters iç limitan membran (İLM) flep tekniği uygulanmış olguların anatomik ve fonksiyonel sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. Gereç-Yöntem: Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalında Haziran 2020-Mart 2024 tarihleri arasında MD nedeniyle vitreoretinal cerrahi(VRC) yapılan 47 hastanın 47 gözü çalışmaya dâhil edildi. Genel oftalmolojik muayene sonrası optik koherans tomografi (OKT) ile elde edilen MD anatomik parametreleri, hastaların cinsiyet dağılımı, taraf göz, yaş, MD evrelemesi, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) kaydedildi. Hastalara uygulanan cerrahi teknik, postoperatif dönemde EİDGK, hastaların takip süresi, nüks olup olmadığı, anatomik ve fonksiyonel başarı oranları incelendi. Çalışmada 400 μm ve 400 μm'den küçük MD'li hastalara klasik cerrahi, 400 μm'den büyük MD'li hastalara temporal ters İLM flep tekniği uygulandı. Klasik cerrahi uygulanan hastalar grup 1, temporal ters İLM flep tekniği uygulanan hastalar grup 2 olarak sınıflandırıldı. Hastaların VRC sonrası kontrolleri 1.haftada, 1.ayda, 3.ayda ve daha sonra 6 ay aralıklar ile yapıldı. Hastaların görme düzeyleri ve kaç ay takipte kaldıkları not edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların dağılımı 16'sı erkek (%34), 31'i kadın (%66) şeklindedir Hastaların takip süresi ortalama 6,09±8,22 aydır. İki grup preoperatif (p<0,001) görme düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur ancak postoperatif 1.hafta (p=0,051), postoperatif 1.ay (p=0,197) ve son takiplerindeki görme düzeyleri (p=0,241) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Postoperatif dönemde 45 hastanın (%95,7) MD'leri kapanmış olup 2 hastanın (%4,3) kapanmamıştır. Grup 1'deki 20 (%90,9) hastanın makula delikleri kapanmıştır, 2 hastanın (%9,1) makula delikleri kapanmamıştır. MD'si kapanmayan 2 hastaya, hastaların fovealarında yaygın RPE atrofisi olduğu için ikinci kez cerrahi uygulanmamıştır. Grup 2'deki 23 (%92) hastanın makula delikleri kapanmıştır. 2 (%8) hastada ise İLM flep dislokasyonu nedeniyle MD'nin kapanmadığı görülmüştür. Bu 2 hastaya ikinci cerrahi uygulanmış ve tam kapanma sağlanmıştır. Grup 2'de ikinci cerrahi sonrası başarı oranı %100'e yükselmiştir. Sonuçlar: Sunulan çalışmada makula deliği cerrahisi nedenli uygulanan iki teknikle de postoperatif en iyi düzeltilmiş görme keskinliğinde anlamlı artışın olduğu ve bu yönden uygun hastalarda iki tekniğin birbirlerine üstün olmadıkları görülmüştür. Her iki teknikte de yüksek anatomik başarı oranları görülmüştür. Sonuç olarak uygun hasta seçimi ile her iki cerrahi teknik ile başarılı sonuçlar alınabilmektedir. Anahtar kelimeler: makula deliği, vitreoretinal cerrahi, optik koherans tomografi, internal limitan membran