İki farklı kendinden bağlanan braket sisteminin mandibular kesici dişlerin seviyelenme safhasındaki etkinliklerinin konvansiyonel braketlerle karşılaştırılarak değerlendirilmesi

Kendinden bağlanan braketler 1930' lu yıllardan bu yana ortodonti pratiğinde kullanılmaktadır. Son yirmi yıl içerisinde aktif ve pasif kapaklı olan pek çok farklı kendinden bağlanan braketler üretilmiş ve piyasaya sürülmüştür. Yaptığımız bu çalışmanın amacı çapraşık mandibular kesici dişlerin seviyelenmesi sırasında iki farklı kendinden bağlanan braket sisteminin seviyeleme sürelerinin, bakteri plağı birikimlerinin, ark teli değişimi sırasında geçen sürenin ve hastanın tedavi sürecinde hissettiği ağrının konvansiyonel braketlerle karşılaştırılarak değerlendirilmesidir.Çalışmamıza Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı' na başvurmuş toplam 69 hasta dahil edilmiştir. Hastalar üç eşit gruba bölünmüştür: 23 hastadan oluşan (15 kız, 8 erkek) birinci gruba Damon SL 2, 23 hastadan oluşan (15 kız, 8 erkek) ikinci gruba Quick 2, 23 hastadan oluşan (15 kız, 8 erkek) üçüncü gruba OmniArch braketleri uygulanmıştır.Her üç grupta da braketlerin simantasyonu sonrası 0,012 inç Nikel Titanyum (NiTi) ark teli uygulanmış ve iki ay ağızda bırakılmıştır. Daha sonra yine iki ayda bir değiştirmek koşuluyla 0,014 inç ve 0,016 x 0,025 inç NiTi ark telleri sırasıyla tatbik edilmiştir. Hastalara her seansta plak boyama ajanları uygulanarak plak retansiyonları; ayrıca hastalara verilen ağrı anketleri sayesinde ağrı değerleri ölçülmüştür. Her seansta süre hesaplaması yapılmıştır. Hastalara alt keser çapraşıklıklarını takip etmeleri gerektiği tedavi başında anlatılarak, model başında verilen bilgilerle çapraşıklığın düzelmesi kriterleri öğretilmiştir. Tedavi başlangıcı ve bitimi arasındaki süre gün olarak hesaplanmıştır.Gruplararası seviyelenme süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmada plak indeksi ölçümlerinde de Damon 2 ile Quick 2 arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmada plak indeksi ölçümlerinde Damon 2 ve Quick 2' nin değerleri, OmniArch' ın plak indeksi değerine göre istatistiksel olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). Yaptığımız çalışmanın ağrı değerlendirmesinde ise kendinden bağlanan braketler ile konvansiyonel braketler arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Her iki braket sisteminde üçüncü günde ağrı açısından anlamlı bir düşüş gözlemlenmiştir (p<0,05). Çalışmamızda ligatürleme sırasında geçen sürenin incelenmesi sonucunda ise en az sürenin aktif kapaklı Quick 2 olduğunu, bunu pasif kapaklı Damon 2' nin izlediği ortaya çıkmıştır. En çok süreyi alan ligatürleme yönteminin ise paslanmaz çelik ligatürlerle bağlanan konvansiyonel OmniArch braketinin olduğu sonucuna varılmıştır.Sonuç olarak yaptığımız bu çalışmada Damon 2, Quick 2 ve OmniArch braketleri arasında seviyeleme süreleri arasında bir fark bulunmazken, kendinden bağlanan braketlerin konvansiyonel braketlere göre tek ve en önemli avantajı ligatürleme zamanın klinik olarak anlamlı derecede az olmasıdır.Anahtar Sözcükler: Kendinden bağlanan braket, seviyeleme, ağrı, plak retansiyonu, hasta başında geçen zaman.