İlkeli pragmatizm bağlamında Avrupa Birliği'nin normatif gücündeki dönüşüm

Küreselleşmenin beraberinde getirdiği zorluklar AB açısından güvenlik endişelerine neden olmaktadır. AB'nin uluslararası toplumda dönüştürücü etkisinin sınırlı kalması onu dış politikada yenilik yapmaya itmiştir. Bu bağlamda tezin problemi dayanıklılık kavramının çifte standartlar sunması AB'nin normatif yönünü zedelediği olarak belirlenmiştir. Tezin temel amacı AB'nin azalan normatif gücünü ilkeli pragmatizm vizyonuyla mercek altına almaktır. Literatürde AB'nin dönüştürücü gücüne dair çalışmalar mevcuttur. Ancak bu çalışma Avrupa'nın normatif gücündeki dönüşüm ilkeli pragmatizm bağlamında ele alınarak literatüre katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Tezin sorusu normatif güç Avrupa'nın dönüştürücü gücünde ilkeli pragmatizmin rolünün ne olduğu ile ilgilidir. Bu sebeple tezin hipotezi AB'nin normatif gücündeki dönüşümün hem ilkeli hem de pragmatik bir şekilde olması AB değerlerine zarar vermektedir şeklinde oluşturulmuştur. Tezde kullanılan yöntem ikincil kaynaklara dayanmakta olup betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada ilkeli pragmatizm kavramı açıklanarak AB'nin hem değer hem de çıkarlardan oluşan bir sentez olduğu iddia edilmiş, normatif güç Avrupa'nın dönüştürücü gücü ve tarihsel gelişimi incelenmiştir. Tezde elde edilen bulgular değerlendirildiğinde ilkeli pragmatizm ile yakından ilişkilendirilen dayanıklılık kavramı değer temelleri üzerine inşa edilerek pragmatist bir öncelik oluşturması onu kendi içerisinde tutarsız kılmaktadır. Dolayısıyla çifte standartların oluşturulmasına neden olan bu sorun AB'nin hem ilkeli hem de pratik eğilim içerisinde olamayacağı varsayımına dayanmaktadır. Mevcut soruna çözüm olarak AB'nin dış politikasının ya değer temelli ya da pragmatik eğilim içerisinde olması gerektiğidir. Aksi takdirde her iki yönde olması AB'nin değerlerini aşındırabileceği üzerinedir.