Primary school Turkish-English teachers' perceptions towards online teaching process: Challenges and experiences

COVID-19 pandemisi dünya genelindeki tüm ulusların sosyo-ekonomik politikalarını etkilemiştir. Dünya çapında eğitimin sürekliliğini sağlamak için, çevrimiçi öğretim, okulların yaklaşımlarından biri olarak ortaya çıkmıştır. Ancak çevrimiçi öğretim, sayısız avantajının yanı sıra birçok zorluğu da beraberinde getirdi. Hem eğitim programının hem de öğretimin koşullara iyi bir şekilde uyarlanması gerekiyordu. Bu hızlı geçişten etkilenen gruplardan biri ise online eğitimi deneyimleyen ve ilkokul öğrencilerine eğitim veren ilkokul İngilizce öğretmenleri oldu. Bu yüzden, bu araştırma İlkokul Türk-İngilizce öğretmenlerinin çevrimçi eğitime yönelik algılarını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu araştırma aynı zamanda öğretmenlerin tutumlarını, eğitim teknolojileri deneyimlerini, çevrimiçi öğretime yönelik algılanan engelleri ve avantajları derinlemesine anlamamızı sağlamaktadır. Katılımcılar, Türkiye'deki çeşitli özel okullardan 10 erkek (%10,5) ve 85 kadın (%89,5) olmak üzere 95 ilkokul İngilizce öğretmenini kapsamaktadır. Nicel veriler Moukali'nin (2012) anketi üzerinden toplanmıştır; yazardan alınan özel izin ile bu anket 'Harmanlanmış Öğrenme' konseptinden 'Çevrimiçi Öğretim' konseptine uyarlanmıştır. Veri, SPSS sisteminde tanımlayıcı istatistikler, tek-yönlü ANOVA ve independent t-test ile analiz edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda ortaya çıkanlar şunlardır: İlkokul İngilizce öğretmenleri, beş puanlık likert ölçeğinde, çevrimiçi öğretime yönelik olumlu tutuma sahiptir (M=3.40) ancak birkaçı (N=22) çevrimiçi öğretim ilkokul öğrencilerine etkili bir öğrenme süreci sağlamadığı için, çevrimiçi öğretimi bir engel olarak belirtmiştir (M=2.85, SD=1.37). Buna ek olarak, katılımcıların yarısından fazlası (N=46) çevrimiçi öğretimin onların teknoloji temelli becerilerini desteklediğini belirtmiştir (M=4.02, SD=1.06). Öğretmenlerin yaşları ve çevrimiçi öğretime yönelik tutumları arasında (F(2, 91)=.542, p=.586); çevrimiçi öğretimde yaş ve algıladıkları engeller arasında (F(2, 91)=.410, p=.665) istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Ayrıca yaş ve öğretmenlerin eğitim teknolojisi deneyimleri (F(2, 91)=.542, p=.584) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur. Buna ek olarak, İngilizce öğretmenliği (ELT) mezunları ile İngiliz dili ve edebiyatı mezunları arasında tutum (t(73)=-0.39, p=0.493); engeller (t(73)=-0.88, p= 111); ve çevrimiçi öğretime yönelik teşvikler (t(73)=.179, p=493) açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur. Anahtar Kelimeler: Çevrimiçi Öğretim, Çevrimiçi Öğretim Deneyimleri, Çevrimiçi Öğretime Adaptasyon, İlkokul İngilizce Öğretmenleri, Çevrimiçi Eğitim, Engeller, Avantajlar