1955-1960 arası Fatin Rüştü Zorlu etkisinde Türk Dış Politikası ve Kıbrıs meselesi

İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından Türkiye batılılaşma ve demokratikleşme adına daha önce iki kez başarısız olduğu çok partili hayata geçişin gerekliliği üzerinde durmuştur. 1946 yılında Demokrat Parti'nin (DP) kurulması ile siyasi hayatına başlaması ve 1950'de tek başına iktidara gelmesinin ardından bilhassa Türk dış politikası Soğuk Savaşın en yoğun hissedilmeye başladığı dönem içerisinde büyük önem arz etmektedir. Yakın tarihin bir dönemine damga vuran Demokrat Parti'nin dış politikası, Fatin Rüştü Zorlu etkisiyle şekillenerek, Türk Dış İşleri Bakanı olması ile Türkiye proaktif bir dış politika sahibi olduğu görülmektedir. Fatin Rüştü Zorlu'nun dış politika çalışmalarında "Bandung Konferansı" ve "Bağdat Paktı" gibi bölgesel barışı tesis etmek uygulanan politikalar, Türkiye'nin uluslararası platformlarda diplomatik gücünü arttırmıştır. Fatin Rüştü Zorlu etkisindeki Türk dış politikasının uluslararası ilişkilere en büyük katkısı, "çok yönü dış politika anlayışı" ile iki Soğuk Savaş bloku arasında "yumuşamayı" (detant) başlatacak siyasetçi olduğu söylenebilir. Bilhassa 1955-1960 yılları arasında Kıbrıs meselesinin milli bir dava olarak benimsenmesinde Zorlu'nun büyük katkısı bulunmaktadır. Zorlu, 1958-1959 yılları arasında mesaisinin büyük bir kısmını Kıbrıs meselesinin barışçıl yollarda çözülmesi yönünde harcamış, kendisinin kişisel diplomatik kabiliyeti ve devlet adamlığı sayesinde Yunanlıların "Enosis" faaliyetlerine karşı büyük direnç göstermiştir. Bugün Kıbrıs meselesi Türk dış politikasının önemli konularından ve milli davalarından biridir. Dolayısıyla Kıbrıs sorunun iyi anlaşılabilmesi ve çözüm yolunda somut adımlar atılabilmesi için Fatin Rüştü dönemi dış politikası ve bu perspektifte Kıbrıs meselesinin yakından incelenmesi gerekmektedir.