Üniversitede İngilizce dil öğretimi gören öğrencilerin çoklu zekâ yönelimleri ve öğrenme stillerinin akademik başarılarına etkisi

Öğrenme önemli ve farklılıklar değerlidir. Günümüz eğitim anlayışı bu önem ve değeri dikkate alarak öğrenme tasarımlarında bu farklılıklara özen göstermektedir, Böyle bir anlayıştan ortaya çıkan "Öğrenme Stilleri" ve "Çoklu Zeka" gibi kuramlar son yıllarda öğrenme ortamlarında geniş yer bulmuştur. Önce Kolb tarafından 1970'li yıllarda "Yaşantıya Dayalı Öğrenme Modeli" olarak ve sonrasında Grasha ve Riechmann tarafından daha farklı bir tipolojiyle ele alınan öğrenme stilleri kuramı da tıpkı çoklu zekâ kuramı gibi büyük kabul görmüş ve benimsenmiştir. Bu yeni gelişmeler ve oluşan paradigmalar sonucunda öğrenme ve öğretme ortamlarının da aynı değişikliklere uygun hale getirilmesi vazgeçilmez olmuştur. Her bir farklı disiplini oluşturan paydaşların çoklu zekâ yönelimlerini ve öğrenme stillerini bilmek öğretimin planlanması ve değerlendirilmesi açısından önem kazanmıştır. Bu çalışma; bu önemi dikkate alarak, üniversitede İngilizce dil öğretimi gören öğrencilerin çoklu zekâ yönelimlerini, öğrenme stillerini belirlemeyi ve bunlarla akademik başarıları arasında nasıl bir ilişki olduğunu ortaya koymayı bir problem olarak ele almaktadır. Problemin cevabına ulaşmak için Grasha-Reichman "Öğrenme Stili Ölçeği' ve McClellan-Conti "Çoklu Zeka Ölçeği" kullanılmıştır. Çalışma biri vakıf bir devlet olmak üzere iki üniversitede yürütülmüştür. Araştırmaya İngiliz Dili Eğitim programında öğrenim görmekte olan 183' ü kız 74' ü erkek olmak üzere 257 öğrenci katılmıştır. Veriler SPSS-24 paket programı ile analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda verilen normal dağılım gösterdiği tespit edildiğinden sonuçlara parametrik yöntemler kullanılarak ulaşılmıştır. Araştırmada İngilizce dil öğretimi gören öğrencilerin işbirlikçi ve rekabetçi öğrenme stillerine ait dağılımların diğer öğrenme stillerinden anlamlı derecede daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, İngilizce dil öğretimi gören öğrencilerin çoklu zeka alanlarından "varoluşçu zeka" alanına yönelimlerinin daha yüksek ve bu zeka yönelimine olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada varoluşçu zeka yönelimi ile akademik başarı arasında pozitif bir ilişki bulunurken, Akademik başarıyı öğrenme stili açısından artıran üç öğrenme stili; bağımsız, paylaşımcı ve çekingen öğrenme stilleri olarak tespit edilmiştir. Araştırma konuya ayrıca; cinsiyet, yaş, sınıf, öğrenim görülen okul türü gibi 14 alt problem ile açıklama getirmeye çalışmıştır. Anahtar Kelimeler: Grasha-Reichman "Öğrenme Stili Ölçeği', McClellan-Conti "Çoklu Zeka Ölçeği", İngiliz Dili Eğitimi, Akademik Başarı.